Scenariusze

EDUKACJA MATEMATYCZNA

 

 

 

Scenariusz zajęcia z zakresu edukacji matematycznej prowadzonej przez naucz. M. Dańczura w grupie dzieci                3, 4, 5 – letnich.

 

Temat: „Po lewej stronie mamy serce”.

 

Znajomość stron – aktywne działania dzieci.

Orientacja przestrzenna, wyznaczanie, różnicowanie i nazywanie kierunków w przestrzeni poczynając od siebie.

Cele:

- kształtowanie świadomości miejsca, które zajmuje się w przestrzeni,

- wyznaczanie i nazywanie kierunków w przestrzeni poczynając od siebie: góra – dół,                    z przodu – z tyłu, na wprost – za mną, z boku, lewa – prawa,

- różnicowanie strony lewej (bo tam jest serce) od prawej,

- symetria ciała,

- badanie przestrzeni i określanie położenia znajdujących się w niej przedmiotów –                           w stosunku do siebie.

Metody:

Metody aktywizujące;

- aktywizowanie dzieci poprzez działalność ruchową, manipulacyjną, twórczą;

Metody słowne;

- udzielanie wskazówek, informacji odnośnie wykonywanych zadań oraz przy zabawach, piosenkach integrujących grupę;

Doświadczanie i praktyczne działanie w trakcie poznawania i nazywania kierunków.

Forma:

- praca z całą grupą dzieci,

- praca w zespołach odnośnie realizowanych treści z uwzględnieniem predyspozycji indywidualnych dzieci (dzieci młodsze 3,4 – latki, dzieci starsze 5 – latki

Pomoce: 

- wycięte czerwone serduszka dla każdego dziecka,

- kolorowe frotki dla każdego dziecka,

- materiał przyrodniczy (kasztany, szyszki),

- płyta CD z piosenkami i zabawami związanymi z orientacją w schemacie własnego ciała,

- kolorowe woreczki,

- tamburyno.

Przebieg zajęcia:

  1. Marsz dzieci w kole na podstawie piosenki „Marsz dzieci”.
  2. Rozdanie dzieciom woreczków, zaproponowanie zabawy z woreczkiem „góra – dół”, przed nami, za wami, z tyłu, z przodu, z boku.
  3. Spacer z woreczkami na głowie – koncentracja uwagi;

Słuchanie bicia serca (przesuwamy dłonie tam gdzie bije serce)

N.: Twoje serce bije po twojej lewej stronie; naklejanie serca każdemu dziecku,

- rozpoznawanie strony lewej i prawej (najbliżej serca jest lewa ręka, ta druga to prawa).

4.   Oznaczenie lewej ręki poprzez nałożenie frotki.

5.   Wskazywanie części ciała (prawa noga, kolano, lewa noga itp.).

6.   Zabawa przy muzyce z zakresu orientacji w schemacie własnego ciała „Praczki”.

7.   Zaproponowanie działalności manipulacyjnej z wykorzystaniem materiału przyrodniczego (segregujemy szyszki i kasztany do koszyków – dzieci młodsze);

- do koszyka po stronie prawej szyszki,

- do koszyka po stronie lewej kasztany.

8.   Zaznaczanie elementów w zbiorze – dzieci starsze – 5 – letnie;

- pomaluj drugie jabłko od strony lewej,

- pomaluj czwartą gruszkę od strony prawej.

9.   Ewaluacja zajęcia:

- dzieci siedzą na krzesełkach w kole – „Jestem Zosia”, po mojej prawej, lewej stronie siedzi…

Literatura:

E. Gruszczyk – Kolczyńska – „Dziecięca matematyka”.

Podstawa programowa wychowania przedszkolnego.

Program edukacyjny „Nasze przedszkole” – Wydawnictwo MAC, M. Kwaśniewska,                       W. Żaba – Żabińska.

 

 

Scenariusz zajęcia z zakresu edukacji przyrodniczej  oraz rozwijania mowy i myślenia                                         przeprowadzonego przez naucz. M. Dańczura w grupie dzieci      3, 4, 5 – letnich „Różowa”.

 

Temat: „Jesień kołysankę śpiewa”.

Podstawa Programowa Wychowania Przedszkolnego, rozporządzenie MEN  27.08.2012 r., zmiana Rozporządzenia MEN 30 maja 2014 r. Dz. U. poz. 803.

Program edukacyjny „Nasze przedszkole” – Wydawnictwo MAC, M. Kwaśniewska,   W. Żaba – Żabińska.

 

Cele główne:

- budowanie dziecięcej wiedzy o świecie przyrodniczym późną jesienią,

- wspieranie ciekawości dzieci, aktywności i samodzielności podczas wykonywanych zadań.

 

Cele szczegółowe:

- zapoznanie dzieci z sytuacją zwierząt leśnych późną jesienią,

- poszerzanie wiedzy przyrodniczej w zakresie znajomości mieszkańców lasu,

- kształtowanie mowy i myślenia dzieci podczas rozwiązywania zagadek literackich   o zwierzętach leśnych, dobierania wyrazów do globalnego czytania, ćwiczeń słuchu fonematycznego,

- stwarzanie warunków sprzyjających wspólnej i zgodnej zabawie oraz działalności twórczej.

 

Metody:

- aktywizujące w sferze werbalnej, ruchowej, działalności twórczej plastycznej, muzycznej.

 

Formy:

- praca z całą grupą dzieci,

- praca w zespołach w zakresie różnicowania zadań ze względu na indywidualne predyspozycje psychofizyczne dzieci.

 

Przebieg zajęcia:

  1. Wprowadzenie w nastrój zajęcia o tematyce jesiennej śpiewem piosenki   „Jesień kołysankę śpiewa”.
  2. Prezentacja płaskiej makiety lasu, zwierząt leśnych; – rozwiązywanie zagadek literackich o zwierzętach; – wybrzmiewanie sylab, głosek w nazwach zwierząt leśnych; – dobieranie podpisów do nazw zwierząt.
  3. Rozmowy z dziećmi na temat przygotowania zwierząt leśnych do zimy; – robienie zapasów (wiewiórka); – zasypianie (niedźwiedź, borsuk).
  4. Umieszczanie zwierząt leśnych w odpowiednich dla nich miejscach na makiecie lasu.
  5. Zabawa ilustrująca piosenkę „Wiewióreczka”.
  6. Praca dzieci w zespołach ze względu na indywidualne predyspozycje psychofizyczne; – dzieci 5 – letnie: działalność twórcza (doklejanie sylwet zwierząt w technice wydzieranki); dzieci 3,4 – letnie: zabawy dydaktyczne z wykorzystaniem gry dydaktycznej „Zwierzęta i ich domki”, puzzli przedstawiających zwierzęta leśne.
  7. Ewaluacja zajęcia – efekty działalności twórczej dzieci w zespołach,

- zabawa integrująca grupę „Stary niedźwiedź mocno śpi”.

 

 

Scenariusz zajęć z rozwijania pojęć

MATEMATYCZNO – PRZYRODNICZYCH 

Prowadząca: mgr Lucyna Łaszkiewicz

Grupa: dzieci 6-letnie

Temat: Bawię się i liczę z panią Jesienią

                  Konstruowanie gry matematycznej „JESIEŃ W LESIE”- formułowanie zasad gry i ich      

                  respektowanie

Cel:

Wyzwolenie wielostronnej aktywności dzieci przez przyswajanie, odkrywanie, przeżywanie oraz działanie

Dziecko:

  • Zna cyfry, liczby, potrafi je umiejętnie i praktycznie zastosować,
  • Dodaje i odejmuje w pamięci lub z pomocą palców w zakresie od 1 do 6,
  • Potrafi kodować informacje przez oznaczenie na torze pułapek i premii,
  • Przestrzega uzgodnionych umów i obowiązujących w grze,
  • Potrafi poradzić sobie z emocjami i racjonalnie zachować się w sytuacjach trudnych, pełnych napięć,
  • Potrafi zastosować w działaniu nabyte umiejętności,
  • Myśli logicznie i samodzielnie,
  • Wie, jak należy współdziałać i współpracować w zespole,
  • Potrafi rozpoznać cyfry i odczytać wyrazy,
  • Wie jaka jest aktualna pora roku, zna zjawiska zachodzące w przyrodzie,
  • Doskonali świadomość prawej i lewej strony ciała.

Forma organizacji pracy:

Zespołowa, grupowa, indywidualna

Metody: czynna – naprzemiennie układanie i rozwiązywanie zadań

Metoda Edyty Gruszczyk – Kolczyńskiej.

Pomoce:

Tor gry; kostki do gry; kartoniki z ilustracjami, cyframi, znakami matematycznymi, treścią zadań do wykonania; napisy na karteczkach: START, META, kartonik z symbolem strzałki; płyta z nagraniem muzyki do zabawy; stropy z imionami ; kasztany; orzechy; opaski z wiewiórkami; szyszki; łupiny orzechów.

Przebieg:

  1. Zabawa muzyczno – ruchowa „Moje stopy”, kształtująca świadomość lewej i prawej strony ciała, integrująca grupę.
  2. Zaproszenie dzieci do skonstruowania gry matematycznej „JESIEŃ W LESIE”:
    * obejrzenie zgromadzonych materiałów w koszyku;
    * zaznaczenie początku i końca toru;
    * zamieszczenie napisów: START – META – zaznaczenie kierunku ruchu.
  3. Wykonywanie zgromadzonych materiałów do oznaczenia na torze pułapek i premii – przewidywanie konsekwencji, oznaczeń logiczności;
    * ustalenie reguł gry
    * umieszczenie „niespodzianek” przez nauczycielkę (instrukcję w formie prostych zadań, reguł matematycznych).
  4. Podział na dwa zespoły:
    * wybór kapitana
    * wybór dzieci, które będą pionkami (dziecko z opaską Scoia’tael)
    * wybór „kuriera” – określenie jego zadań.
  5. Wspólna gra przy pomocy kostki z przestrzeganiem ustalonych reguł.
    * odczytywanie liczby wyrzuconych oczek;
    * z chwilą trafienia na niespodziankę rozwiązanie reguł matematycznych, zadań;.
    * Zakończenie gry, wyciąganie wniosków – czy ustalone reguły były przestrzegane?
  1. Podział dzieci na dwa zespoły. Każdy zespół wybiera swojego kuriera oraz pionka.
    Pionkami będą wiewiórki – brązowa i szara.
  2. Jesień przygotowała wiewiórkom drogę do orzeszków. Drogę pełną niespodzianek i pułapek. Umieściła je na dużych liściach:
    * poprawnie rozwiązana niespodzianka upoważnia wiewiórkę do przesunięcia się o 1 pole naprzód;
    * błędne rozwiązanie zadania obliguje do przesunięcia pionka do tyłu
    * wiewiórki muszą uważać na liście z pułapkami;
    * zajęcie takiego liścia grozi powrotem do tyłu o trzy pola lub utratą rzutu kostką.

Zadania:

  1. (Niespodzianka) – Dobierz owoc do listka i policz ile jest owoców?
  2. (pułapka) – Kasztan z kolcami, wiewiórkę boli łapka i czeka jedną kolejkę.
  3. (niespodzianka) – Z sosny spadły 2 szyszki. Pod sosną leżały jeszcze 3. Ile szyszek było razem?
  4. (pułapka) – Lisia nora – wiewiórka musi zatrzymać się na rozmowę z lisem.
  5. (niespodzianka) – Na gałąze wisiało 5 orzechów. Wiewiórka zjadła 2 orzechy.
    Ile orzechów zostało?
  6. (pułapka) – Przesuwasz się o 3 pola do tyłu.
  7. (niespodzianka) – Policz, ile jest grzybów jadalnych? Wskaż cyfrę.
  8. (pułapka) – Kasztan z kolcami, wiewiórkę boli łapa.
  9. (niespodzianka) Policz ile jest grzybów trujących)
  10. (niespodzianka) – Które ptaki odlatują do ciepłych krajów? Policz je i wskaż prawidłową cyfrę.
  11. (pułapka) Kasztan z kolcami, wiewiórkę boli łapa
  12. (niespodzianka) – Pod kasztanowcem leżały 2 kasztany. Spadły jeszcze 2, ile jest kasztanów?
  13. (niespodzianka) – Piotr miał 6 żołędzi. Wiktorowi dał 2 żołędzie i Adrianowi 2. Ile żołędzi zostało Piotrowi?

 

Scenariusz zajęcia z rozwijania pojęć matematycznych

Temat:  „Wielkanocne przygody  zajączka Śmigacza”   -  Wprowadzenie cyfry i liczby 10

Doskonalenie znajomości poznanych znaków i formuł matematycznych.

Cel:

  •  kształtowanie umiejętności dodawania i odejmowania liczb naturalnych w zakresie 1 – 9, znaków +, -, i ich poprawnego odczytywania oraz praktycznego zastosowania,
  •  wyzwolenie  wielostronnej aktywności dzieci przez przyswajanie,

odkrywanie, przeżywanie, działanie.

  • rozbudzanie zainteresowania  matematycznymi znakami graficznymi;

Forma organizacji pracy: - grupowa, indywidualna

Metody : słowna,  czynna – zadań stawianych dziecku  do  wykonania

Dziecko:

-          poznaje własne możliwości poprzez aktywny udział w zajęciu,

-          zna cyfry i liczby, potrafi je umiejętnie i praktycznie zastosować;

-          rozpoznaje kształt cyfr oraz  znaków „+”, „=” ;

-          kojarzy liczbę elementów z jej odpowiednikiem cyfrowym;

-          przestrzega uzgodnionych umów;

-          uczy się wytrwałości i samodzielności w wykonywaniu zadań;

-          potrafi poradzić sobie z emocjami i rozumnie zachować się w sytuacjach trudnych pełnych napięć;

-          umie  nabyte umiejętności  zastosować w praktycznym działaniu;

-          myśli logicznie i samodzielnie;

-          wie jak należy współdziałać i współpracować w zespole;

-          dziecko prawidłowo reaguje ruchem na słuchaną muzykę;

-          potrafi rozpoznać cyfry pisane i drukowane i odczytać wyrazy;

-          liczy na miarę swoich możliwości;

-          umiejętnie posługuje się liczebnikami głównymi i porządkowymi w zakresie mu dostępnym;

-          zna obrzędy i zwyczaje związane ze Świętami Wielkanocnymi,

-          potrafi określić miejsce danej liczby na osi liczbowej,

-          umie złożyć elementy  w całość,

Pomoce:

             Sylweta zająca Śmigacza”    z pisankami , elementy, puzzle do ułożenia pisanki  z zapisanymi działaniami matematycznymi, liczmany do liczenia / kamyki, korale, patyczki./,  dla każdego dziecka karta pracy  z działaniami matematycznymi – zadaniami, cyfry  pisane i  drukowane, znaki graficzne „ +”, „- ”,  os liczbowa, kartoniki lub sznurki z koralikami do określania danej liczby na osi liczbowej, nagranie  CD  muzyka do zabawy ruchowej,

Przebieg:

  1. Rozwiązanie zagadki o wiośnie.
  2. Rozmowa na temat zbliżających się Świąt Wielkanocnych , tradycjach i zwyczajach – bazowanie na wiadomościach i doświadczeniach dzieci.
  3. Zabawa matematyczna „ Przygoda Zajączka Śmigacza” – sylweta zajączka z pisankami i  rozrzucone elementy  pisanki.
  4. Rozwiązywanie zadań matematycznych zapisanych na częściach rozbitego jajka. -  każde dziecko ilustruje działanie za pomocą liczmanów.
  1.  Zabawa  przy muzyce „ Chwyć pisankę”
  2. Określanie której liczby i cyfry jeszcze nie znamy – wyłonienie cyfry i liczby dziesięć.
  3. Poznanie wyglądu cyfry i liczby  dziesięć, określanie z jakich znanych znaków się składa /jeden i zero/.
  4. Przeliczanie elementów w ilości dziesięć , dobieranie odpowiedniej ilości liczmanów.
  5. Zagadki z  zastosowaniem osi liczbowej  – „O jakiej liczbie myślę – mniejsza niż 11   i większa niż 9”. Zaznaczenie rozwiązania na osi liczbowej za pomocą kartoników  z elementami lub koralików.
  6. Praca indywidualna przy stolikach – wypełnianie kart pracy.

mgr Marzena Sadurska

 

 

Scenariusz zajęcia z zakresu Edukacji matematycznej prowadzonego wg koncepcji

E. Gruszczyk-Kolczyńskiej „Dziecięca matematyka”

przez naucz. mgr M. Dańczura.

 

Temat: Kształtowanie umiejętności liczenia obiektów – Zabawy z guzikami.

Cele:

1.        wspomaganie rozwoju umysłowego w zakresie edukacji matematycznej,

2.       doprowadzenie dziecka do nabycia sprawności w segregowaniu

i definiowaniu zgodnie z informacją podaną przez nauczyciela i zawartą  w kodzie,

3.        doskonalenie umiejętności matematycznych podczas przeliczania, segregowania na podstawie podanych cech,

3.        kształtowanie kompetencji matematycznych, manualnych; kompetencji z zakresu mowy i myślenia oraz spostrzegawczości i koncentracji uwagi,

4.        kształtowanie świadomości własnego ciała na podstawie zabaw z muzyką.

Metody:

- aktywizujące dzieci podczas działalności manipulacyjnej oraz w zakresie mowy i myślenia operacyjnego, a także podczas zabaw ruchowych kształtujących orientację w schemacie własnego ciała.

Formy pracy:

- praca z całą grupą.

- praca indywidualna.

Literatura:

Program edukacyjny „Poznaję, doświadczam, czuję”,

E. Gruszczyk-Kolczyńska „Dziecięca matematyka”,

E. Gruszczyk-Kolczyńska „Dzieci ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się matematyki”,

E. Gruszczyk-Kolczyńska „Program wychowania i kształcenia przedszkolaków”.

Pomoce i materiały edukacyjne:

5        kolorowe guziki dla każdego dziecka, kartony z zakodowaną informacją do działalności indywidualnej dziecka, schemat drzewa, płyta z nagraniem zabaw i piosenek dotyczących świadomości własnego ciała, zagadka literacka.

Przebieg zajęcia:

  1. Zgromadzenie dzieci w kole przy tablicy na krzesełkach:

6        przeliczanie krzesełek w aspekcie porządkowym w kolejności wzrastającej i malejącej.

  1. Zabawa integracyjna „Rodzina paluszków”:

- wykorzystanie muzyki „Poznawanie schematu własnego ciała”.

  1. Wysłuchanie zagadki literackiej:

W różne kształty i kolory

duże, średnie, małe

do zapięcia i rozpięcia

twej odzieży doskonałe ( guziki ).

  1. Ćwiczenia spostrzegawczości – ( kolorowe kółka ).

7        Czym się różnią kółka?

8        Co się zmieniło?

9        Czego brakuje? ( przy zmianie kolejności ustawienia ).

  1. Zabawy z guzikami – segregowanie przez dzieci wg dowolnej cechy:

10    uzasadnienie, dlaczego tak ułożyły?

  1. Zaproponowanie takiego układu jaki wskazuje nauczyciel przez podanie kodu:

duża strzałka – duże guziki

mała strzałka – małe guziki

guziki z dwiema dziurkami, z czterema

inne kształty

  1. Próby układania guzików w zależności od ilości dziurek:

11    przeliczanie, dobieranie cyfry.

  1. Zabawy manipulacyjne – układanie schematu drzewka przy użyciu guzików.
  2. Zabawa orientacyjna w schemacie własnego ciała – „Gimnastyka”.

 

Scenariusz zajęcia z zakresu edukacji matematycznej

w grupie dzieci 3,4,5letnich z wykorzystaniem

metody E. Gruszczyk – Kolczyńskiej

 

Prowadząca: mgr Irena Frankiewicz

Temat: Rytmiczna organizacja czasu.

Dni tygodnia- stwarzanie okazji do dostrzegania rytmicznej organizacji czasu, opanowanie dni tygodnia.

Cele:

wnioskowanie o regularnościach w układach rytmicznych

przemienność kolejno następujących po sobie dni tygodnia

wielokrotność siódemki

kształtowanie umiejętności liczenia-rozszerzanie zakresu liczenia i ustalenie ile jest policzonych elementów

wyzwolenie wielostronnej aktywności dzieci przez przyswajanie, odkrywanie, przeżywanie, działanie

Cele operacyjne:

Dziecko:

- zna cyfry i liczby , kojarzy liczbę elementów z jej odpowiednią cyfrą

- dostrzega rytm i stałe następstwa czasu w powtarzających się dniach tygodnia

- przelicza dni tygodnia liczebnikami porządkowymi

- nazywa kolejne dni tygodnia

- wie ile tydzień ma dni, potrafi ułożyć je w kolejności

- potrafi rozpoznać cyfry i odczytać wyrazy

- myśli logicznie i samodzielnie

Forma pracy:  grupowa, indywidualna

Metoda:

czynna: zadania stawiane dzieciom do wykonania

„Dziecięca matematyka” E.Gruszczyk Kolczyńska

Pomoce:

cyfry od1-7, wiersz „Tydzień”- ilustracje do wiersza, kartoniki z napisami dni tygodnia, karty pracy, kolorowe paseczki, kolorowe nakrętki.

Plan:

  1. Zabawa ruchowa z piosenką „Magiczna liczba 7”
  2. Wyszukiwanie liczby 7 z pośród innych
  3. Demonstracja ilości na palcach, a następnie dobieranie nakrętek do liczby 7
  4. Prezentacja wiersza „Dni Tygodnia”
  5. Prezentacja ilustracji dotyczących wiersza i każdego dnia tygodnia
  6. Ustalenie kolejności dni tygodnia
  7. Prezentacja dni tygodnia przez dzieci- każde z nich jest innym dniem tygodnia z podpisem i kolorem
  8. Układanie dni tygodnia przez dzieci 5- letnie z kolorowych pasków- każdy z nich oznacza inny dzień tygodnia (dostrzeganie powtarzającego się rytmu)
  9. Praca przy stolikach:

Dzieci 3- letnie układanie puzzli dni tygodnia, kolorowanie ilustracji na temat „Mój dzień w przedszkolu”.

Dzieci 4- letnie układanie kalendarza „Tydzień”

Dzieci 5- letnie układanie rytmu z pasków- naklejanie na kartony.

 

Scenariusz zajęcia z rozwijania pojęć matematycznych

Temat:   Wprowadzenie w świat matematyki – poznajemy liczbę i cyfrę siedem.

Cel:

- kształtowanie umiejętności liczenia: rozszerzanie zakresu liczenia i

ustalanie ile jest policzonych obiektów;

- wyzwolenie  wielostronnej aktywności dzieci przez przyswajanie,

odkrywanie, przeżywanie, działanie.

Forma organizacji pracy: - grupowa, indywidualna

Metody : czynna – zadań stawianych dziecku  do  wykonania

Metoda Kinezjologii Edukacyjnej P. Dennisona

Metoda E.Gruszczyk – Kolczyńskiej

Dziecko:

-          zna cyfry i liczby, potrafi je umiejętnie i praktycznie zastosować;

-          kojarzy liczbę elementów z jej odpowiednikiem,

-          potrafi tworzyć ciągi liczbowe;

-          potrafi wskazać liczbę następną i poprzednią,

-          zna miejsce liczby w szeregu;

-          przestrzega uzgodnionych umów;

-          potrafi poradzić sobie z emocjami i rozumnie zachować się w sytuacjach trudnych, pełnych napięć;

-          umie  nabyte umiejętności  zastosować w praktycznym działaniu;

-          myśli logicznie i samodzielnie;

-          wie jak należy współdziałać i współpracować w zespole,

-          potrafi rozpoznać cyfry i odczytać wyrazy,

-          wie jakie są dni tygodnia, potrafi  je nazwać:

-          wie ile jest dni tygodnia, potrafi ułożyć je w kolejności;

-          umiejętnie posługuje się liczebnikami głównymi i porządkowymi w zakresie 1 – 7;

-          liczy w przód i w tył, pod dyktando nauczyciela,

Pomoce:

Wiersze : „Tydzień” J. Brzechwa, „Gąsienica tajemnica” D. Gellnerowa.
kartoniki z cyframi, kartoniki z napisanymi dni tygodnia, płyta z  nagraniem muzyki do zabawy i metody    P.Dennisona, ilustracje do wiersza „Tydzień”,

Przebieg:

 

  1. Ćwiczenia gimnastyki mózgu:  ●  picie wody,

●   kapturek myśliciela,

●   słoń

  1. Wysłuchanie wiersza „Tydzień” ilustrowanego obrazkami.
  2. Określanie ile dzieci miał Tydzień,
  3. Ustalenie kolejności dni tygodnia i przyporządkowanie cyfry do odpowiedniego dnia tygodnia.
  4. Określanie, jaka liczba poprzedza liczbę siedem a jaka następuje po niej.
  5. Zaproszenie do zabawy w „Gąsienicę” – dzieci poruszają się jak gąsienica i odliczają kolejno od 1 do 7 i od 7 do 1 -Idzie ścieżką gąsienica, kolorowa tajemnica, krótkich nóżek mnóstwo ma, pierwszą robi pa, pa, drugą robi itd.
  6. Zaproszenie dzieci do wykonania zadań  – zadania dostosowane do wieku i umiejętności dzieci.

mgr Marzena Sadurska

 

Scenariusz zajęcia z zakresu edukacji matematycznej

w grupie dzieci 3, 4, 5 – letnich z wykorzystaniem metody

E. Gruszczyk – Kolczyńskiej 

 

Prowadząca: mgr Małgorzata Dańczura

Temat:  „Co zimą robią dni tygodnia?”.

Rytmiczna organizacja czasu.

Dni tygodnia – stwarzanie okazji do dostrzegania rytmicznej organizacji czasu,

opanowanie dni tygodnia.

Cele:

- wnioskowanie o regularnościach w układach rytmicznych,

- przemienność kolejno następujących po sobie dni tygodnia,

- wielokrotność siódemki,

- kształtowanie umiejętności liczenia – rozszerzanie zakresu liczenia i ustalenie

ile jest policzonych elementów,

- wyzwolenie wielostronnej aktywności dzieci przez przyswajanie, odkrywanie,

przeżywanie i działanie.

Cele operacyjne:

Dziecko: 

- zna cyfry i liczby, kojarzy liczbę elementów z jej odpowiednią cyfrą,

- dostrzega rytm i stałe następstwa czasu w powtarzających się dniach tygodnia,

- przelicza dni tygodnia liczebnikami porządkowymi,

- nazywa kolejne dni tygodnia,

- wie ile tydzień ma dni, potrafi ułożyć je w kolejności,

- potrafi rozpoznać cyfry i odczytać wyrazy,

- myśli logicznie i samodzielnie.

Metoda:

 Czynna: Zadania stawiane dzieciom do wykonania.

„Dziecięca matematyka” – E. Gruszczyk – Kolczyńska. 

Pomoce:

- cyfry od 1-7, wiersz „Tydzień” – ilustracje do wiersza, kartoniki z napisami dni tygodnia, karty pracy, kolorowe paseczki, kolorowe nakrętki, zestaw cyfr z zakodowaną ilością elementów.

Literatura:

E. Gruszczyk – Kolczyńska – „Dziecięca matematyka”,

M. Bogdanowicz, M. Różyńska – „Dni tygodnia, pory roku i miesiące”,

T. Fiutowska – „Co robią zimą dni tygodnia?

Przebieg zajęcia:

  1. Zabawa ruchowa z piosenką „Magiczna liczba 7”.
  2. Wyszukiwanie cyfry 7 spośród innych.
  3. Demonstracja ilości na palcach, a następnie dobieranie nakrętek do cyfry 7.
  4. Prezentacja wiersza „Co robią zimą dni tygodnia?” – Teresa Fiutowska.
  5. Prezentacji ilustracji dotyczących wiersza i każdego dnia tygodnia.
  6. Ustalenie kolejności dni tygodnia.
  7. Zabawa ruchowa – „Taniec dni tygodnia” z wykorzystaniem emblematów dni tygodnia.
  8. Prezentacja dni tygodnia przez dzieci – każde z nich jest innym dniem tygodnia z podpisem i kolorem.
  1. Układanie dni tygodnia przez dzieci 5 – letnie z kolorowych pasków – każdy z nich oznacza inny dzień tygodnia         ( dostrzeganie powtarzającego się rytmu ).
  2. Praca przy stolikach:

Dzieci 3 – letnie ; układanie puzzli dni tygodnia, kolorowanie ilustracji na temat

„Mój dzień w przedszkolu”.

Dzieci 4- letnie ; układanie kalendarza „Tydzień”.

Dzieci 5 – letnie ; układanie rytmu z pasków – naklejanie na kartony,

zabawy matematyczne typu „Siedem to 5 i 2” z wykorzystaniem

kartoników  cyfrowych oraz liczmanów.

Co robią zimą dni tygodnia? 

Gdy tylko słonko na niebie lśni,

bawią się zimą tygodnia dni.

Poniedziałek – zjeżdża na sankach.

Wtorek – lepi bałwanka.

Środa narty przypina.

Czwartek kije jej trzyma.

Piątek jedzie na ślizgawce

ciągnięty przez dwa latawce.

Sobota rzuca śnieżkami

i woła niedzielę:

„Hej, baw się z nami!”

A niedziela, choć zdrowa,

pod pierzynę się chowa .

                                                                                  Teresa Fiutowska

 

 

Scenariusz zajęcia z zakresu edukacji matematycznej

Grupa wiekowa:   3,4,5 latków

Prowadząca: mgr  Irena Frankiewicz

Obszar: Edukacja matematyczna

Temat zajęcia: „Dziwny gość”

Cel główny:  Kształtowanie pojęć i umiejętności w zakresie logicznego myślenia – zabawy z liczbą 7.

Cele szczegółowe

Dziecko:

-         tworzy nowy zbiór – siedmioelementowy,

-         poznaje cyfrę 7 i jej graficzny odpowiednik,

-         kojarzy liczbę elementów z jej odpowiednikiem,

-         posługuje się liczbami w zakresie od 1 do 7,

-         myśli logicznie,

-         tworzy działania dodawania typu 6+1=7,

-         rozumie polecenia nauczycielki,

Formy pracy:

-         zajęcia zorganizowane z całą grupą,

-         zabawa ruchowa do tekstu piosenki,

-         zajęcia indywidualne.

Metody:

-         czynne: zadania stawiane dzieciom,

-         percepcyjne: obserwacja i pokaz,

-         słowne: rozmowy, objaśnienia i instrukcje nauczyciela (wiersz, zagadka, piosenka).

Pomoce:

papierowa sylweta bałwana (duża), sylwetki małych bałwanków, pętle, guziki, kartoniki z cyframi od 1 do 7 (na tablicy i przy stolikach); tablica z cyfrą 7, sylwetki śnieżnych kul, gazety, mazaki, kleje, patyczki.

Literatura:   wiersz – zagadka pt.:„Kto to?” ,tekst piosenki pt.: „Bałwankowa rodzina”.

Przebieg zajęcia:

1)  Zabawa inscenizująca – do tekstu piosenki pt.: „Bałwankowa rodzina” (I i II zwrotka; zastosowanie akcesoriów dla mamy i taty – korale, kapelusz).

2)           Przy tablicy magnetycznej:

-         wysłuchanie wiersza-zagadki pt.:„Kto to?”,

-         rozmowa o zimowych zabawach na śniegu (lepienie bałwana),

-         prezentacja sylwetki bałwana (bez guzików) oraz ilustracji.

3)           Na tablicy:

-         tworzenie poprzedniego zbioru (6 elementów) za pomocą sylwetek małych bałwanków i białych pętli,

-         przeliczanie kolejnych elementów dwóch zbiorów (6 i 1 elementowe).

4)           Propozycja dla dzieci młodszych:

-         rysowanie kredkami, przy stolikach, pięciu różnych bałwanków,

-         przeliczanie w zakresie 1-5 wszystkich elementów sylwetek.

5)           Na tablicy:

-         przyporządkowanie kartoników 6 i 1 do utworzonych zbiorów,

-         działanie dodawania typu 6+1=7,

-         poprawne odczytywanie liczb i znaków matematycznych.

6)           W kole:

-         prezentacja tablicy z cyfrą 7,

-         umieszczenie tablicy z cyfrą 7 w ciągu liczbowym na gazetce matematycznej,

-         zapis liczby 7 palcem w powietrzu i na dywanie (układ dwóch linii prostych, poziomej i ukośnej),

7)           Na dywanie:

-         wspomnienie wcześniejszych doświadczeń ze śniegiem,

-         zachęcanie do lepienia kul z gazet,

-         stosowanie określenia mała, duża, większa, mniejsza, tworzenie zbioru 7 kul.

Zabawa ruchowa „lepimy kule”: toczenie swoich kulek w różnych kierunkach w półprzysiadzie, rzucanie papierowymi śnieżkami.

8)           Przy tablicy:

-         ułożenie zbioru 7 kul pod tablicą,

-         tworzenie zbioru 7 guzików na sylwetce bałwanka.

9)           Zabawa ruchowa „Bawimy się śnieżkami” – dla młodszych; kontynuowanie ugniatania kul z gazet, toczenie, rzuty

do celu.

10)        Działalność indywidualna przy stolikach: uzupełnienie czarnej planszy o elementy charakterystyczne dla sylwetki

bałwana

a)      instruktaż nauczyciela co do wykonania zadania:

-         rysowanie mazakami elementów twarzy oraz kolorowych guzików (siedem) na białym pasku i czarnych na

pozostałych kulach sylwetki bałwana,

-         naklejanie kartoników z cyframi 1 – 7 w wyznaczone miejsca.

b)      sprawdzenie zadania i ocena umiejętności dzieci,

c)      zakończenie zajęcia – prace porządkowe.

11)        Zabawa integracyjna z młodszymi inscenizowana do dalszego tekstu piosenki pt.: „Bałwankowa rodzina”

 

Scenariusz z zakresu pojęć matematycznych przeprowadzonych w grupie Zielonej

z wykorzystaniem propozycji E. Gruszczyk – Kolczyńskiej 

Nauczyciel prowadzący: mgr Teresa Karcińska

Temat: Matematyczne zabawy z liczbami.

Metody: słowne, praktycznego działania

Formy: praca z cała grupą, zespołowa, indywidualna

Pomoce: kartoniki z liczbami na zawieszkach, krzesełka, pluszowy miś, tygrys, koperty z liczbami,  magnetofon

Cele zajęcia:

  • Doskonalenie umiejętności dziecięcego liczenia
  • Zastosowanie praktycznej odwracalności
  • Przybliżenie aspektu porządkowego liczby naturalnej
  • Wdrażanie do eksperymentowania liczbami
  • Wdrażanie do korzystania uczenia się przez wgląd
  • Określanie liczby większej od mniejszej od podanej liczby
  • Dostrzeganie regularności rytmu podczas liczenia

Przebieg zajęcia:

1. Zabawa powitalna „ Wszyscy są”- zabawa w parach przy piosence.

2. Przypomnienie prawych i lewych części ciała.

Dzieci wykonują polecenia: podnieś prawą rękę, podnieś lewą rękę, połóż prawą rękę na prawym ramieniu, lewą na lewym, tupnij lewą nogą, zrób dwa kroki
w prawo itd.

3. Wybór kartoników z liczbami przez dzieci (dzieci zawieszają kartoniki na szyi, tyle kartoników ile dzieci)

4. Wyszukiwanie krzesełek z tą samą liczbą, próby stwierdzenia niepoprawności ich ułożenia

5.Ustawienie krzesełek wg. kolejności w półkolu(ustalenie sposobu ustawienia, bez wchodzenia do środka, dzieci na zewnątrz za krzesełkiem

6. Ustalenie sposobu usadzenia dzieci-ustawienie dzieci jedno za drugim
w prawa stronę, przejście na krzesełka ( podczas siadania dzieci liczą), przeliczanie wg. kolejności wzrastającej, potem malejącej.

7. Zabawa „Zamiany liczb miejscami”, na koniec powracają na miejsce

8. Zabawa „ Jakie liczby zamieniły się miejscami?”( jedno dziecko wychodzi za drzwi, na jego miejscu pluszowy miś z kartonikiem, dziecko usadza liczby , które wcześniej zamieniła pani)

9. Zabawa „ O ile miejsc przesunęły się liczby i w którą stronę?”(na miejscu dziecka któro odgaduje, siedzi miś , podczas zabawy przesuwamy również misia, np. o dwa miejsca w prawo”, nauczyciel dostawia podczas zabawy po obu stronach po dwa krzesełka)

10. Zabawa „ Polowanie na tygrysa” -nauczycielka zawiera umowę z dziećmi
i chowa „tygrysa”, dziecko wskazuje, dzieci określają jego miejsce (za dużo, za mało)

11. Ustawienie dzieci w pary liczb np.1z 2, 3 z 4 itd.

12. Zabawa „Odliczamy co drugi” naprzemiennie, cicho- głośno,(wskazanie liczb parzystych i nieparzystych.

13. Zawieszenie kartoników na osi liczbowej.

14. Praca indywidualna dzieci- układanie liczb wg. kolejności wzrastającej na taśmie lub sznurku ułożonym na podłodze.( dzieci otrzymują koperty z liczbami w kopertach )

 

EDUKACJA MUZYCZNA

 

SCENARIUSZ ZAJĘĆ Z ZAKRESU AKTYWNEGO SŁUCHANIA MUZYKI

BATTI STRAUSS ODBYTEGO DNIA 20.11. 2012 R Z UDZIAŁEM STUDENTÓW  PWSZ W JAROSŁAWIU

MIEJSKIE PRZEDSZKOLE NR 9 W JAROSŁAWIU – GRUPA ZIELONA

OPRACOWAŁA : mgr  TERESA KARCIŃSKA

Temat: Rozwijanie umiejętności wyrażania muzyki ruchem

za pomocą elementów nowatorskiej metody: Batti Strauss

  

Metoda Battii Strauss ma duże zalety:
- sprawia, że słuchana przez dzieci muzyka staje się lubiana i chętnie słuchana,
- stwarza dzieciom możliwość zabawy z muzyką,
- pozwala dzieciom czerpać z muzyki to co najlepsze: piękno, wrażliwość, pomysłowość, muzykalność,
- uruchamia wyobraźnię muzyczną dzieci,
- czyni każdy rodzaj muzyki zrozumiały i prosty w odbiorze. 

CELE OGÓLNE:

  • uwrażliwienie dz. na piękno muzyki klasycznej; rozwijanie umiejętności wyrażania muzyki ruchem; rozwijanie różnych form ekspresji; zapoznanie z techniką gry na instrumentach perkusyjnych

CELE OPERACYJNE :

  • dziecko chętnie współdziała w zespole, uczestniczy w zaproponowanych zabawach
  • umie bawić się przy muzyce;
  • interpretuje ruchem muzykę;
  • tańczy i jednocześnie śpiewa;
  • reaguje na zmiany w muzyce;
  • wyraża swoje przeżycia, uczucia w różnych formach: ruchem, instrumentacją
  • jest pewne siebie i śmiałe

METODY :

  • aktywnego słuchania muzyki  wg. Batti Strauss

FORMY:

  • indywidualna
  • zbiorowa

ŚRODKI DYDAKTYCZNE:

płyta CD z nagraniami, chusteczki- duszki, instrumenty muzyczne: grzechotki, tamburyna, patyczki z wstążeczkami

Przebieg zajęć:

1. Zabawa na powitanie „Wszyscy są”

  „Wszyscy są witam was

   Zaczynamy już czas

   Jestem ja  jesteś ty

   Raz dwa trzy”.

2.  Zabawa z pokazywaniem „Czary mary”.

”Czary- mary, czary-mary, czary-mary ,huuuuu   x2

Hokus- pokus, kszy, kszy  x2

Abrakadabra, abrakadabra, abrakadabra

Hokus-pokus, kszy, kszy   x2

Abrakadabra, abrakadabra, abrakadabra

(Do tej samej melodii)

Zabawa z pokazywaniem „Jedzie auto”.

Jedzie auto, brum brum, brum, a dzieci idą tak  x2

I nagle błysk czerwone jest  x2

       Nie wolno iść czerwone świeci się

     I nagle błysk zielone jest  x2

   I wolno iść zielone świeci się

Zabawa z pokazywaniem „Deszczyk”.

 „Pada, pada, pada deszcz, wieje, wieje wiatr  / x2

Błyskawica grzmot, błyskawica grzmot, a na niebie kolorowa tęcza” / x2.

3. Zabawa „ Czardasz”

Odstaw, dostaw- falujemy, kołyszemy….

4. Zabawa „ Orzeszek” ( Paluszki) zabawa polega na coraz szybszym dotykaniu paluszków oraz wyklaskiwaniu rytmu melodii

5. Zabawa „ Country dance”- improwizacje ruchowe ( młynek, zabawy rękoma i nogami)

6. Zabawa „ Pizzicato” – (duszki) – improwizacje ruchowe z chusteczkami

7. Zabawa „ Kasztanki”- naśladowanie ruchem jesiennych zabaw kasztanków

8. Gra na instrumentach do melodii „ Dla  Zuzi”:  chłopcy podzieleni na dwie grypy  grają na instrumentach (grzechotki i tamburyna), dziewczynki na patyczkach ze wstążkami, na zmianę melodii tańczą z rekwizytami

9. Wspólna zabawa  „ Radosny krąg”( zaproszenie do zabawy studentek)

 

Scenariusz zajęcia  z zakresu edukacji muzycznej

Grupa Zielona- 3, 4, 5 latki

Prowadząca : mgr Teresa Karcińska

Obszar: Wychowanie przez sztukę: muzyka, śpiew, taniec i pląsy

Temat: Zimowe zabawy z muzyką

Treści programowe:

  1. Rozwijanie różnych form ekspresji muzycznej
  2. Śpiewanie i słuchanie piosenek
  3. Wyrażanie piosenki ruchem
  4. Rozwijanie wrażliwości słuchowej

Cele ogólne:

- rozwijanie aktywności muzyczno-ruchowej

- rozwijanie zdolności improwizacyjnych

- wdrażanie do reagowania na polecenia i  umowne sygnały

Cele operacyjne:

dziecko potrafi:

  1. łączyć śpiew piosenki z elementem ruchu
  2. uważnie słuchać muzyki
  3. reagować na zmiany tempa dynamiki
  4. wyrazić słownie treść wysłuchanej piosenki
  5. grać na instrumentach perkusyjnych

Forma pracy:

Indywidualna- gra na instrumentach,

Zbiorowa- słuchanie muzyki, ruch przy muzyce, śpiew piosenki

Metody:

Percepcyjne, analityczne, aktywności ruchowo-muzycznej

Środki dydaktyczne;

Magnetofon, płyty CD, instrumenty muzyczne, „ płatki śniegu”(wycięte z białego papieru), niebieski materiał

Przebieg zajęcia:

  1. Zabawa rozwijająca orientację w schemacie własnego ciała: „Och swalow”
  2. Zabawa taneczna „ Bałwankowa rodzina”
  3. Zabawa muzyczno – rytmiczna : „ Orzeszek”
  4. Zagadki muzyczne – rozpoznawanie instrumentów perkusyjnych po ich brzmieniu ( dzieci nie widzą instrumentów), nazywanie instrumentów
  5. Podział dzieci na grupy – prezentacje gry na instrumentach, tworzenie orkiestry perkusyjnej przy pomocy dyrygenta do usłyszanej melodii.
  6. Utrwalenie piosenki „ Czarodziejski puch” – improwizacje ruchowe do piosenki
  7. Interpretacja piosenki -zabawa z płótnem z wykorzystaniem gwiazdek śniegowych.
  8. Utrwalenie piosenki przygotowywanej na jasełka Bożonarodzeniowe –
    „ Ńie płacz Jezu”- gra na  instrumentach wykonanych z puszek po napojach.

 

 

EDUKACJA  ZDROWOTNA – RUCHOWA /BEZPIECZEŃSTWO/

 

SCENARIUSZ  MIĘDZYPRZEDSZKOLNEGO KONKURSU WIEDZY O ZDROWIU

„WIEM CO TO ZDROWIE”

Miejskie Przedszkole nr 9 w Jarosławiu
9 kwietnia 2014

 

Nauczyciele: Teresa Karcińska, Irena Frankiewicz
Cele główne:
- Kształtowanie postawy prozdrowotnej i zdrowego stylu życia
- Nabywanie prozdrowotnych przyzwyczajeń i nawyków
- Integracja zespołów grupowych oraz społeczności przedszkolnej

 

Cele operacyjne:
Dziecko:
- wie, czemu służy właściwe odżywianie,
- dostrzega konieczność spożywania potraw niezbędnych dla zdrowia,
- rozumie potrzebę aktywnego wypoczynku jako źródła zdrowia,
- rozumie znaczenie czystości dla zdrowia,
- rozumie konieczność codziennych zabiegów higienicznych,
- aktywnie uczestniczy podczas rywalizacji
- bierze aktywny udział w konkursach
- zna zasady „zdrowej rywalizacji”,

 

Metody:
- słowne: rozwiązywanie zagadek i testu,
- oglądowe: pokaz, obserwacja
- działań praktycznych: praca samodzielna dzieci, zabawa dydaktyczna
Formy pracy: zbiorowa, grupowa, indywidualna,
Środki dydaktyczne:
Puzzle, rysunki przedstawiające owoce i warzywa, pytania  o tematyce zdrowotnej, kartoniki z napisami( TAK, NIE) talerzyki plastikowe, koperty z obrazkami przedstawiające produkty zdrowe i niezdrowe, kubeczki, soki

Przebieg konkursu:
I Rozpoczęcie konkursu , powitanie uczestników przez prowadzącą, prezentacje wierszy o tematyce zdrowotnej przez dzieci  Przedszkola nr 9
II Zapoznanie z celem konkursu.
III Przedstawienie drużyn i ustalenia reguł.
IV Przeprowadzenie konkurencji konkursowych;

Za prawidłową odpowiedź dzieci wkładają jedno jabłko do swojego  koszyka

 

Pytania konkursowe:

 

1.  Zagadki o tematyce zdrowotnej.  Zadaniem dziecka jest prawidłowe rozwiązanie zagadki.

1.    Zawsze w przychodni w fartuchu białym zęby tak leczy, by nie bolały (dentysta)
2.    Przyjemnie pachnie, ładnie się pieni a brudne ręce w czyste zamieni (mydło)
3.    Schowała się w tubie, używać jej lubię a i mała szczotka chętnie się z nią spotka (pasta do zębów)
4.    Nosi biały czepek i biały fartuszek, ażebyś był zdrowy czasem ukłuć musi (pielęgniarka)
5.    Wiszę w łazience, wycierasz mną ręce (ręcznik)
6.    Co to jest na pewno wiesz najeżona jest jak jeż, lecz nikogo nie kłuje, tylko zęby szoruje (szczoteczka)
7.    Służy do mycia, służy do picia bez niej na ziemi nie byłoby życia (woda)
8.    Kiedy kaszlesz, kichasz w głos w co należy wsadzić nos? (chusteczka)
9.    Jak ten przedmiot się nazywa? Jest za mały by w nim pływać, lecz, gdy woda z kranu ciurka, biorę kąpiel, daję nurka (wanna)
10.    Rozpuszczam się w wodzie, ubywa mnie, co dzień. Kto o czystość dba, ten mnie dobrze zna (mydło)
11.    Do suchej nitki moknie nieraz, gdy po kąpieli ciało wycierasz (ręcznik)
12.    Używamy jej do gotowania, mycia, potrzebna jest ludziom, zwierzętom, roślinom do życia (woda)

 

2. Układanie puzzli
Przedstawiciele drużyn mają za zadanie w jak najkrótszym czasie ułożyć obrazek z puzzli.

3.  „TAK czy NIE” – dzieci słuchają zdań i muszą odpowiedzieć za pomocą kartoników, czy tak się powinno robić czy też nie.
-    Wietrzenie sali szkodzi zdrowiu
-    Przed jedzeniem myję ręce
-    W owocach są witaminy
-    Gdy śpię, moje oczy odpoczywają
-    Rękawiczki, szalik, czapkę zakładam latem
-    Zęby myjemy po każdym posiłku
-    Przyjemnie jest siedzieć w miejscach brudnych i zakurzonych
-    Zawsze myjemy ręce po wyjściu z toalety
-    Nie myjemy rąk przed jedzeniem
-    Nos wycieramy w rękaw
-    Zawsze dbamy o czystość w toalecie
-    W czasie zabaw i zajęć zawsze można głośno krzyczeć
-    Można siedzieć bardzo długo przed telewizorem lub komputerem
-    Żeby być zdrowym trzeba jeść dużo owoców i warzyw
-    Jemy słodyczy tyle ile chcemy
-    Zawsze myjemy owoce i warzywa przed jedzeniem
-    Przy jedzeniu rozmawiamy z pełną buzią
-    Zachowujemy się kulturalnie przy stole
-    Bakterie i wirusy są przyczyną wielu chorób
-    Gdy ktoś odpoczywa możemy zachowywać się bardzo głośno
-    Zabawy na świeżym powietrzu pomagają być zdrowym
-    czy musimy zapinać pasy w czasie podróży samochodem?
-    czy można bawić się zapałkami?
-    czy można brać od osób nieznajomych cukierki, lizaki, gumy, znaczki?
-    czy można dotykać nieznane zwierzęta?
-    czy należy jeść owoce i warzywa?
-    czy można bawić się przy ulicy?
-    czy można spędzać przy telewizorze i komputerze dużo czasu?
-    czy w czasie silnego słońca należy osłaniać głowę?
-    czy można jeść dużo słodyczy i chipsów?

   4.   Miniturniej.

 

Zadaniem dziecka jest wskazać numer prawidłowej  odpowiedzi
Co należy zrobić przed jedzeniem?
1.    zatańczyć
2.    umyć ręce
3.    przeczytać książkę
Żeby być zdrowym, trzeba:
1.    jeść owoce
2.    chodzić po drzewach
3.    oglądać telewizję
Gdy zjemy jabłko, ogryzek wyrzucamy:
1.    do kosza
2.    przez okno
3.    chowamy do kieszeni
Gdzie mieszkają witaminy?
1.    w słodyczach
2.    w balonie
3.    w owocach i warzywach
Jak nazywa się lekarz, który leczy zęby?
1.    chirurg
2.    dentysta
3.    okulista
Co należy zrobić przed snem?
1.    zatańczyć walca
2.    umyć się
3.    zobaczyć księżyc na niebie
Co jest szkodliwe dla zębów:
1.    owoce
2.    mleko
3.    słodycze
Co jest potrzebne do mycia zębów?
1.    woda, szczoteczka, pasta
2.    mydło, szczoteczka
3.    szczoteczka, woda

5.  Układanie obrazków przedstawiających produkty zdrowe i niezdrowe

 

 Zadaniem dzieci jest podzielenie tych produktów  na plastikowych talerzykach

 

 

 

6. Rozpoznawanie smaków soków

 

Zadaniem dzieci jest rozpoznanie wypitych soków, oraz zaznaczenie odpowiednią cyfrą na tablicy z obrazkami

 

 

 

7. Wspólne ułożenie przez wszystkich uczestników konkursu  Piramidy Zdrowia z wykorzystaniem pomocy edukacyjnej „ Piramida Zdrowia”

 

 

 

 

SCENARIUSZ ZAJĘCIA W GRUPIE MIESZANEJ WIEKOWO

prowadząca:  mgr Marzena Sadurska

Temat zajęcia: „ W owocowej krainie”

Forma organizacji pracy: - zespołowa, indywidualna

Metody : – czynna ; słowna; oglądowa.

Cel: – wyzwolenie  wielostronnej aktywności dzieci przez przyswajanie,
odkrywanie, przeżywanie, działanie.

Dziecko:

  •  poznaje owoce a w szczególności jabłko wielozmysłowo
  •  wie, że spożywanie  owoców jest zdrowe
  •  potrafi nazwać owoce tj. jabłko, gruszka, śliwka,
  •  porównuje jabłko  z innymi owocami takimi jak:  gruszka, śliwka
  •  posiada dużo wiadomości na temat owoców
  •  wie, że należy dbać o swoje zdrowie, zdrowo się odżywiać
  •  umie myśleć logicznie i samodzielnie,
  •  potrafi malować farbami owoce na odpowiednie kolory
  •  dostrzega związki przyczynowo – skutkowe;
  •  dziecko poznaje utwory napisane przez patrona przedszkola

Pomoce: - naturalne owoce, wiersz J. Brzechwy „ Entliczek – pentliczek”

Przebieg zajęcia:

  1. Dzieci słuchają wiersza J. Brzechwy „ Entliczek – pentliczek” .
  2. Rozmowa na temat przygód robaczka.
  3. Oglądanie naturalnych okazów owoców
  4. Określanie ich kształtu, smaku, zapachu, koloru, wielkości  - poznawanie wielozmysłowe
  5. Zabawa przy piosence „ Małe czerwone jabłuszko”
  6. Zabawa co jest w środku – oglądanie gniazd nasiennych wybranych owoców
  7. „Koszyczek z owocami” – zabawa z wykorzystaniem zmysłu dotyku i smaku odgadywanie jaki owoc dziecko wyjęło z koszyczka, smakowanie danego owocu.
  8. Malowanie farbami szablonów o kształtach owoców.
  9. Określanie nazw kolorów potrzebnych do malowania poszczególnych owoców.
  10.  Improwizacja ruchowa  do piosenki „ Niosły dzieci z sadu”

 

Scenariusz z zajęcia z zakresu kształtowania sprawności ruchowej dzieci poprzez ćwiczenia gimnastyczne i zabawy ruchowe

prowadzonego przez nauczycielkę  mgr M. Dańczura.

Temat: „Gimnastyka dobra sprawa”.

Cel główny:

- dziecko jest sprawne fizycznie, prawidłowo wykonuje ćwiczenia gimnastyczne

i zabawy ruchowe.

Cele szczegółowe:

1.        dziecko zna różne formy rozwijania sprawności fizycznej,

2.        prawidłowo wykonuje zabawy przy muzyce, ćwiczenia gimnastyczne ogólnorozwojowe,

3.        dba o bezpieczeństwo swoje i innych podczas ćwiczeń i zabaw ruchowych,

4.        dziecko dba o zachowanie prawidłowej sylwetki ciała,

5.        dziecko potrafi wykonać ćwiczenia z nietypowym przyrządem ( chustką ).

Metody pracy:

Metody aktywizujące w sferze ruchowej.

Formy pracy:

10    ćwiczenia gimnastyczne wg propozycji K. Wlaźnik i zabawy ruchowe

z wykorzystaniem muzyki.

Literatura: 

A. Kalinowski – „Ćwiczę i bawię się z dzieckiem”,

K. Wlaźnik – „Wychowanie fizyczne w przedszkolu”.

Pomoce:

Kolorowe chustki dla każdego, Płyta „Zabawy aktywizujące muzyczno – ruchowe”.

Przebieg zajęcia: 

Część wstępna:

  1. Marsz z piosenką „Maszerują zuchy”.
  2. Zabawa orientacyjno – porządkowa. Marsz po obwodzie koła na palcach, piętach. Wymachy chustkami w górze, na dole, z prawej i lewej strony.
  3. Ćwiczenia uruchamiające duże grupy mięśniowe „Mały wiatr – duży wiatr”.

Na sygnał „duży wiatr” dzieci wykonują szerokie wymachy rąk, skłony.

Naśladują głośny szum wiatru. Na sygnał „mały wiatr” – biegają wolno, płynnie poruszają ramionami, cichutko „szumią”.

Część główna:

  1. Ćwiczenia z elementem równowagi. Dzieci trzymają chustę za rogi. Przekładają przez nią kolejno jedną i drugą nogę. Wyprost i ponowne przełożenie chusty do przodu.
  2. „Wiatraki”. Dzieci, trzymając chustę jedną ręką za koniec, wykonują szerokie wymachy najpierw jedną, potem drugą ręką.
  3. „Przenosimy kamienie”. Stanie w rozkroku. Naśladowanie podnoszenia ciężkich kamieni ( chust ) : skłon, podniesienie chusty, wyprost.
  4. Ćwiczenia z elementem rzutu. Zebrane kamienie dzieci wyrzucają przed siebie.
  5. „Przechodzimy przez strumień”. Ćwiczenia z elementem skoku. Przeskakiwanie z kamienia na kamień ( chusty).
  6. Skłony. Siad klęczny, dotykanie czołem chust położonych na podłodze, następnie dotykanie ich prawym i lewym uchem.
  7. Zabawa bieżna. Ustawienie parami, jedno dziecko ma chustę, drugie próbuje mu ją zabrać.
  8. Ćwiczenie mięśni rąk. Leżenie tyłem, kręcenie chustami, przekładanie ich z ręki do ręki.
  9. Ćwiczenie mięsni pleców. Leżenie przodem, przesuwanie chust przed sobą.

Część użytkowa:

  1. Ćwiczenia przy piosence „Gimnastyka dobra sprawa” – zabawy utrwalające znajomość schematu własnego ciała.

      Część końcowa:

  1. Ćwiczenia oddechowe. Na czworakach dzieci dmuchają na leżące na podłodze chusty.
  2. Ćwiczenia uspokajające. W pozycji stojącej dzieci chwytają stopami leżące na podłodze chusty, podrzucają do góry i obserwują ich ruch podczas opadania.
  3. Ćwiczenia przeciw płaskostopiu. Siad ugięty podparty. Zwijanie chusty palcami stóp tak, aby przez cały czas pięty przylegały do podłoża.
  4. Marsz po obwodzie koła – korygowanie postawy.

Ewaluacja zajęcia: 

Zabawa przy piosence „Gdy dobry humor masz”. Określenie nastroju dzieci po zajęciu poprzez wybór odpowiedniego symbolu mimicznego ( znaczki dla każdego dziecka ).

 

SCENARIUSZ WIEDZY O ZDROWIU I ZDROWYM ODŻYWIANIU

 

mgr Małgorzata Sikorska

CEL OGÓLNY: Kształtowanie postawy prozdrowotnej.

CELE SZCZEGÓŁOWE:

Dziecko:

- wie, czemu służy właściwe odżywianie

- wie o konieczności dbania o własne zdrowie poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów higienicznych

- rozumie, dlaczego należy wykonywać codzienne zabiegi higieniczne i czemu one służą

- rozumie znaczenie czystości dla zdrowia

- wie, co to jest higiena narządów zmysłów

- dostrzega konieczność spożywania potraw niezbędnych dla zdrowia

- rozumie potrzebę każdorazowego mycia rąk po wyjściu z toalety oraz przed posiłkiem

- potrafi kulturalnie zachować się podczas spożywania posiłków

- rozumie potrzebę aktywnego wypoczynku jako źródła zdrowia

 

METODA: czynna, słowno-oglądowa

FORMA: grupowa, indywidualna

ŚRODKI DYDAKTYCZNE: puzzle, rysunki przedstawiające przybory higieniczne, owoce, słodycze, worek z ukrytymi przedmiotami, wierszyk, obrazki, tabliczki z napisami tak i nie.

PRZEBIEG:

Dzieci z trzech grup „0”zebrane w sali- każda grupa wybiera trzech przedstawicieli, pozostałe dzieci kibicują swojej drużynie.

  1. Powitanie uczestników konkursu przez osobę prowadzącą, przedstawienie jury, oraz zapoznanie z celem konkursu.
  2. Zajęcie miejsc przy stolikach- dzieci wytypowane do konkursu.
  3. „Czysty jak….”- Układanie puzzli. Zadaniem dzieci jest ułożyć puzzle, na których znajdują się obrazki związane z utrzymaniem higieny. Po ułożeniu obrazka dzieci opowiadają jego treść. Punkt otrzymuje grupa, która jako pierwsza ułożyła puzzle.
  4. Powiedz, co widzisz- zabawa pantomimiczna. Dzieci naśladują ruchem czynności związane z higieną. Wybrane dziecko z drużyny demonstruje ruchem czynność, pozostałe mają za zadanie odgadnąć, o jaką czynność chodzi. Punkty za każdą poprawna odpowiedź.
  5. Co to jest?- Rozwiązywanie zagadek. Dzieci mają rozłożone przed sobą rysunki przedstawiające przybory służące utrzymaniu higieny. Są tam również rysunki niezwiązane z czystością. Za każdą poprawną odpowiedź –punkt.
  6. Jak to smakuje?- Określanie smaku. Dzieci mają zasłonięte oczy. Otrzymują do spróbowania owoce, słodycze lub inny produkt spożywczy dzieci mają określić smak i odpowiedzieć na pytanie czy jest to zdrowe w dużych ilościach dla organizmu. Punkt za każdą poprawną odpowiedź.
  7. Worek cudów- zabawa dydaktyczna. Dzieci mają zasłonięte oczy, ich zadaniem jest określić, jakiego przedmiotu dotyka, nazwać go, powiedzieć, z czego jest wykonany i do czego służy. Punkt za dobrą odpowiedź.
  8. Dopasuj….- Dzieci muszą dopasować treść wierszyków do obrazków, które znajdują się na stolikach. Punkt za dobrą odpowiedź.
  9. Quiz wiadomości z zakresu edukacji zdrowotnej- Na stolikach przygotowane tabliczki z napisami TAK, NIE. Dzieci odpowiadają na pytania, pokazując odpowiednią tabliczkę.
  10. Podsumowanie, podliczenie punktów, wręczenie nagród i dyplomów za uczestnictwo w konkursie.

PYTANIA DO QUIZU:

- codziennie myjemy całe ciało

- zęby myjemy po każdym posiłku

- przyjemnie jest siedzieć w miejscach brudnych i zakurzonych

- zawsze myjemy ręce po wyjściu z toalety

- nie myjemy rąk przed jedzeniem

- codziennie zmieniamy bieliznę

- latem ubieramy się bardzo ciepło

- nos wycieramy w rękaw

- zawsze dbamy o czystość w toalecie

- w czasie zabaw i zajęć zawsze głośno można krzyczeć

- można siedzieć bardzo długo przed telewizorem lub komputerem

- żeby być zdrowym trzeba jeść dużo owoców i warzyw

- jemy słodyczy tyle ile chcemy

- zawsze myjemy owoce i warzywa przed jedzeniem

- przy jedzeniu rozmawiamy z pełną buzią

- zachowujemy się kulturalnie przy stole

- bakterie i wirusy są przyczyną wielu chorób

- gdy ktoś odpoczywa możemy zachowywać się bardzo głośno

- zabawy na świeżym powietrzu pomagaj być zdrowym

Wierszyki do pkt.8:

1.Gdy na dworze zawierucha i wiatr zimny zawsze dmucha

Wkładam czapkę, rękawiczki, płaszcz zapinam na guziczki.

2.Bardzo długie uszy mam, nie mogę ich umyć sam.

Ale sam codziennie myję pyszczek, ząbki, łapki, szyję.

3.Spytaj zajączka on ci odpowie, ten je jarzyny, kto dba o zdrowie.

4.Chcesz być zwinny? Nic trudnego, gimnastykuj się kolego.

Kto do tego chęci ma, będzie zwinny tak jak ja.

5.Kto jest miły i pogodny i w zabawie zawsze zgodny,

Kto jest grzeczny tak jak ja , moc kolegów wokół ma.

6.Miły uśmiech zając ma, bo o swoje ząbki dba.

Pasta, szczotka, kubek wody zawsze doda ci urody.

 

Scenariusz zajęcia profilaktyczno- edukacyjnego „Bezpieczny przedszkolak”

Realizacja Projektu Bezpieczeństwo przedszkolaka: „Straż miejska nie tylko dzieciom”

Prowadząca: mgr Irena Frankiewicz

Temat: „Bezpieczny dom”

Cel główny:

-uwrażliwienie dzieci na własne bezpieczeństwo oraz bezpieczeństwo w kontaktach z innymi oraz z rzeczywistością przyrodniczo- techniczną

-przestrzeganie przed niebezpieczeństwami, których musi wystrzegać się dziecko w swoich domowych zabawach

-zwracanie uwagi na właściwe zachowania w sytuacjach niebezpiecznych

-przestrzeganie przed nierozważnym obywaniem się z gorącymi przedmiotami

Cele operacyjne:

-dziecko rozumie treść obrazków

-wysuwa wnioski z jego treści

-umie odpowiedzieć na postawione pytania

-potrafi odróżnić zabawy niebezpieczne od bezpiecznych

-unika sytuacji mogących spowodować zagrożenia dla zdrowia i życia

-wie, jakich czynności nie powinien wykonywać sam w domu

-wie, że nie powinien korzystać z urządzeń elektrycznych bez osób dorosłych

-potrafi przewidzieć skutki niebezpiecznych zabaw

-wie, że należy przestrzegać zasad bezpieczeństwa podczas zabaw w domu i przedszkolu

-rozumie, że jego niewłaściwe zachowanie może wywołać niebezpieczne i poważne w skutkach zdarzenia zagrażające jego zdrowiu i życiu

-zna zagrożenia wynikające z niewłaściwego używania sprzętów, przedmiotów, wie, jak ostrożnie się z nimi obchodzić

Forma pracy:

-z całą grupą

-indywidualna

Metoda:

-słowna

-oglądowa

-czynna

Pomoce:

-płyta CD z piosenkami i muzyką dla dzieci

-ilustracje poglądowe z książeczki „Bezpieczeństwo przedszkolaka”

Przebieg zajęcia:

1. Zabawa integracyjna według metody B. Strauss „Wszyscy są”.

2. Piosenka pt. „Nie rób tak, ostrzegawczy zobacz znak” według płyty „Przedszkolak na medal”.

3. Omawianie obrazków przedstawiających zagrożenia i niebezpieczeństwa których musimy się wystrzegać.

4. Dobieranie strzałek z wyrazami o następstwach nieodpowiednich zabaw do ilustracji przedstawionych na obrazkach.

5. Ilustracja do piosenki „Nie otwieraj drzwi”.

6. Zabawa orientacyjno- porządkowa „Woda i ogień”.

7. Ćwiczenia słuchowe- rozpoznawanie dźwięków wydawanych przez urządzenia elektryczne i dobieranie obrazków.

8. Praca przy stolikach: kolorowanie medalu „Bezpieczny przedszkolak”, układanie puzzli „Bezpieczeństwo przedszkolaka”.

 

 

Scenariusz zajęcia hospitowanego przeprowadzonego w grupie dzieci 3,4,5 – letnich

PROWADZĄCA: mgr Małgorzata Sikorska

TEMAT ZAJĘĆ: „Na pomoc!” – poznajemy numery alarmowe

Cel ogólny:

Diagnoza realizacji wybranych zadań edukacyjnych.
CELE :
Dziecko:
- potrafi odgadnąć zagadki słowne;
- naśladuje głosem sygnały alarmowe pojazdów uprzywilejowanych;
- potrafi połączyć numery telefonów alarmowych i postacie z odpowiednimi pojazdami;
- wie, w jakich sytuacjach należy wezwać odpowiednie służby

- potrafi odróżnić zabawy niebezpieczne od bezpiecznych

- potrafi przewidzieć skutki niebezpiecznych zabaw

- rozumie, że jego niewłaściwe zachowanie może wywołać niebezpieczne i poważne w skutkach zdarzenia zagrażające jego zdrowiu i życiu

METODA: słowna, oglądowa, czynna (praktyczna)

FORMY PRACY:
- indywidualna
- zbiorowa
- grupowa

ŚRODKI DYDAKTYCZNE:
- tekst zagadek słownych,

 

 

 

Scenariusz zajęcia warsztatowego

prowadzonego w grupie dzieci „Różowa” w zakresie realizacji Programu innowacyjnego MP Nr 9

„Kulinarne zmagania przedszkolaków”                                                      

 

 

 

Temat:Wykonywanie witaminowych babeczek.

 

Program innowacyjny MP Nr 9 „Kulinarne zmagania przedszkolaków”.

Podstawa Programowa Wychowania Przedszkolnego.

 

Cele:

- kształtowanie postaw prozdrowotnych dotyczących zdrowego żywienia, bezpiecznego posługiwania się narzędziami kuchennymi,

- nabywanie umiejętności kulinarnych podczas przygotowywania i spożywania zdrowych potraw,

- kształtowanie postawy estetycznego i samodzielnego przyrządzania i podawania posiłków,

- rozbudzanie inwencji twórczej plastycznej i estetycznej podczas wykonywania owocowych babeczek, przystrajania ich owocami i bakaliami,

- integrowanie grupy podczas działalności kulinarnej (rodzice, dzieci, nauczyciele).

 

Metody:

- aktywne działania rodziców, dzieci – wykonanie owocowych babeczek, przystrajanie wg inwencji twórczej i wyobraźni.

 

Formy:

- działalność kulinarna w zespołach, współdziałanie z osobami dorosłymi (rodzice, nauczyciele),

- praca indywidualna w zakresie przydzielonych czynności.

 

Produkty i materiały:

- owoce, niskosłodzone dżemy, powidła i marmolady, galaretki, ciasto, foremki, deseczki, nożyki, łyżeczki, talerze i patery, odzież ochronna.

 

Przebieg:

1. Śpiew piosenki „Witaminki”.

2. Zapoznanie ze zgromadzonymi narzędziami, produktami, dzielenie instruktażu odnośnie działalności.

3. Działalność kulinarna dzieci i osób dorosłych.

4. Przystrajanie wykonanych babeczek wg inwencji plastycznej dzieci owocami, bakaliami.

5. Degustacja przez dzieci i uczestników zajęcia.

6. Ewaluacja zajęcia, wykorzystanie emblematów przedstawiających stan emocjonalny uczestników po zakończonej pracy.

 

 

SCENARIUSZ ZAJĘCIA Z ROZWIJANIA MOWY I MYŚLENIA

Umiejętność słuchania tekstów czytanych, opowiadań, osoby mówiącej – dzieci są aktywne

Obszar: 14 

Grupa „Pomarańczowa”

Naucz. Marzena Sadurska

Temat: „ Wesoła choinka ”

 

Cel ogólny:

  • nabywanie umiejętność słuchania i wypowiadania się na temat treści słuchanego utworu
  • pobudzanie kreatywności do tworzenia własnych kompozycji płaskich na ograniczonej płaszczyźnie
  • redukowanie niepokoju ruchowego i skupianie uwagi na słuchanym wierszu
  • wspieranie dzieci w skupianiu uwagi na czynnościach występujących w sytuacji: mam nauczyć misia uważnego słuchania
  • wprowadzenie radosnego przedświątecznego nastroju

 

Cele szczegółowe:

Dziecko:

  • wypowiada się na temat treści słuchanego utworu
  • tworzy własne kompozycje   na ograniczonej płaszczyźnie
  • uczestniczy w zabawach muzyczno – ruchowych organizowanych przez nauczyciela
  • reaguje na sygnał wzrokowy, słuchowy, gest
  • potrafi słuchać uważnie  tekstu literackiego
  • potrafi skupić uwagę na czynnościach – masażyki
  • uważnie słucha wypowiedzi innych

FORMA PRACY:

indywidualna, grupowa

METODY:

czynna – odkrywanie, przeżywanie, działanie; słowna; oglądowa; samodzielnych doświadczeń.

 

POMOCE:

pluszowe misie dla każdego dziecka, wiersz T. Kubiaka „Wesoła choinka”, sylweta choinki, przedmiotów występujących w wierszu, nagranie CD, materiały plastyczne do wykonania ozdób na choinkę

 

Przebieg:

  1. Zabawa masażyki według M. Bogdanowicz
  • dzieci wykonują masażyki z misiami
  1. Wysłuchanie wiersza T. Kubiaka „Wesoła choinka”- dzieci uczą misie uważnego słuchania
  2. Rozmowa na temat treści wiersza.
  3. Wybieranie z pośród wielu przedmiotów, te które występowały w wierszu i wieszanie na choince.
  4. Zabawa muzyczno – ruchowa do piosenki „Biegną małe nutki”
  5. Wykonanie ozdób choinkowych – ozdabianie w dowolny sposób z wykorzystaniem różnorodnego materiału plastycznego.
  6. Strojenie choinki wykonanymi ozdobami.