Scenariusze

EDUKACJA MATEMATYCZNA

 

Scenariusz zajęć z rozwijania pojęć

MATEMATYCZNO – PRZYRODNICZYCH 

Prowadząca: mgr Lucyna Łaszkiewicz

Grupa: dzieci 6-letnie

Temat: Bawię się i liczę z panią Jesienią

                  Konstruowanie gry matematycznej „JESIEŃ W LESIE”- formułowanie zasad gry i ich      

                  respektowanie

Cel:

Wyzwolenie wielostronnej aktywności dzieci przez przyswajanie, odkrywanie, przeżywanie oraz działanie

Dziecko:

  • Zna cyfry, liczby, potrafi je umiejętnie i praktycznie zastosować,
  • Dodaje i odejmuje w pamięci lub z pomocą palców w zakresie od 1 do 6,
  • Potrafi kodować informacje przez oznaczenie na torze pułapek i premii,
  • Przestrzega uzgodnionych umów i obowiązujących w grze,
  • Potrafi poradzić sobie z emocjami i racjonalnie zachować się w sytuacjach trudnych, pełnych napięć,
  • Potrafi zastosować w działaniu nabyte umiejętności,
  • Myśli logicznie i samodzielnie,
  • Wie, jak należy współdziałać i współpracować w zespole,
  • Potrafi rozpoznać cyfry i odczytać wyrazy,
  • Wie jaka jest aktualna pora roku, zna zjawiska zachodzące w przyrodzie,
  • Doskonali świadomość prawej i lewej strony ciała.

Forma organizacji pracy:

Zespołowa, grupowa, indywidualna

Metody: czynna – naprzemiennie układanie i rozwiązywanie zadań

Metoda Edyty Gruszczyk – Kolczyńskiej.

Pomoce:

Tor gry; kostki do gry; kartoniki z ilustracjami, cyframi, znakami matematycznymi, treścią zadań do wykonania; napisy na karteczkach: START, META, kartonik z symbolem strzałki; płyta z nagraniem muzyki do zabawy; stropy z imionami ; kasztany; orzechy; opaski z wiewiórkami; szyszki; łupiny orzechów.

Przebieg:

  1. Zabawa muzyczno – ruchowa „Moje stopy”, kształtująca świadomość lewej i prawej strony ciała, integrująca grupę.
  2. Zaproszenie dzieci do skonstruowania gry matematycznej „JESIEŃ W LESIE”:
    * obejrzenie zgromadzonych materiałów w koszyku;
    * zaznaczenie początku i końca toru;
    * zamieszczenie napisów: START – META – zaznaczenie kierunku ruchu.
  3. Wykonywanie zgromadzonych materiałów do oznaczenia na torze pułapek i premii – przewidywanie konsekwencji, oznaczeń logiczności;
    * ustalenie reguł gry
    * umieszczenie „niespodzianek” przez nauczycielkę (instrukcję w formie prostych zadań, reguł matematycznych).
  4. Podział na dwa zespoły:
    * wybór kapitana
    * wybór dzieci, które będą pionkami (dziecko z opaską Scoia’tael)
    * wybór „kuriera” – określenie jego zadań.
  5. Wspólna gra przy pomocy kostki z przestrzeganiem ustalonych reguł.
    * odczytywanie liczby wyrzuconych oczek;
    * z chwilą trafienia na niespodziankę rozwiązanie reguł matematycznych, zadań;.
    * Zakończenie gry, wyciąganie wniosków – czy ustalone reguły były przestrzegane?
  1. Podział dzieci na dwa zespoły. Każdy zespół wybiera swojego kuriera oraz pionka.
    Pionkami będą wiewiórki – brązowa i szara.
  2. Jesień przygotowała wiewiórkom drogę do orzeszków. Drogę pełną niespodzianek i pułapek. Umieściła je na dużych liściach:
    * poprawnie rozwiązana niespodzianka upoważnia wiewiórkę do przesunięcia się o 1 pole naprzód;
    * błędne rozwiązanie zadania obliguje do przesunięcia pionka do tyłu
    * wiewiórki muszą uważać na liście z pułapkami;
    * zajęcie takiego liścia grozi powrotem do tyłu o trzy pola lub utratą rzutu kostką.

Zadania:

  1. (Niespodzianka) – Dobierz owoc do listka i policz ile jest owoców?
  2. (pułapka) – Kasztan z kolcami, wiewiórkę boli łapka i czeka jedną kolejkę.
  3. (niespodzianka) – Z sosny spadły 2 szyszki. Pod sosną leżały jeszcze 3. Ile szyszek było razem?
  4. (pułapka) – Lisia nora – wiewiórka musi zatrzymać się na rozmowę z lisem.
  5. (niespodzianka) – Na gałąze wisiało 5 orzechów. Wiewiórka zjadła 2 orzechy.
    Ile orzechów zostało?
  6. (pułapka) – Przesuwasz się o 3 pola do tyłu.
  7. (niespodzianka) – Policz, ile jest grzybów jadalnych? Wskaż cyfrę.
  8. (pułapka) – Kasztan z kolcami, wiewiórkę boli łapa.
  9. (niespodzianka) Policz ile jest grzybów trujących)
  10. (niespodzianka) – Które ptaki odlatują do ciepłych krajów? Policz je i wskaż prawidłową cyfrę.
  11. (pułapka) Kasztan z kolcami, wiewiórkę boli łapa
  12. (niespodzianka) – Pod kasztanowcem leżały 2 kasztany. Spadły jeszcze 2, ile jest kasztanów?
  13. (niespodzianka) – Piotr miał 6 żołędzi. Wiktorowi dał 2 żołędzie i Adrianowi 2. Ile żołędzi zostało Piotrowi?

 

Scenariusz zajęcia z rozwijania pojęć matematycznych

Temat:  „Wielkanocne przygody  zajączka Śmigacza”   -  Wprowadzenie cyfry i liczby 10

Doskonalenie znajomości poznanych znaków i formuł matematycznych.

Cel:

  •  kształtowanie umiejętności dodawania i odejmowania liczb naturalnych w zakresie 1 – 9, znaków +, -, i ich poprawnego odczytywania oraz praktycznego zastosowania,
  •  wyzwolenie  wielostronnej aktywności dzieci przez przyswajanie,

odkrywanie, przeżywanie, działanie.

  • rozbudzanie zainteresowania  matematycznymi znakami graficznymi;

Forma organizacji pracy: - grupowa, indywidualna

Metody : słowna,  czynna – zadań stawianych dziecku  do  wykonania

Dziecko:

-          poznaje własne możliwości poprzez aktywny udział w zajęciu,

-          zna cyfry i liczby, potrafi je umiejętnie i praktycznie zastosować;

-          rozpoznaje kształt cyfr oraz  znaków „+”, „=” ;

-          kojarzy liczbę elementów z jej odpowiednikiem cyfrowym;

-          przestrzega uzgodnionych umów;

-          uczy się wytrwałości i samodzielności w wykonywaniu zadań;

-          potrafi poradzić sobie z emocjami i rozumnie zachować się w sytuacjach trudnych pełnych napięć;

-          umie  nabyte umiejętności  zastosować w praktycznym działaniu;

-          myśli logicznie i samodzielnie;

-          wie jak należy współdziałać i współpracować w zespole;

-          dziecko prawidłowo reaguje ruchem na słuchaną muzykę;

-          potrafi rozpoznać cyfry pisane i drukowane i odczytać wyrazy;

-          liczy na miarę swoich możliwości;

-          umiejętnie posługuje się liczebnikami głównymi i porządkowymi w zakresie mu dostępnym;

-          zna obrzędy i zwyczaje związane ze Świętami Wielkanocnymi,

-          potrafi określić miejsce danej liczby na osi liczbowej,

-          umie złożyć elementy  w całość,

Pomoce:

             Sylweta zająca Śmigacza”    z pisankami , elementy, puzzle do ułożenia pisanki  z zapisanymi działaniami matematycznymi, liczmany do liczenia / kamyki, korale, patyczki./,  dla każdego dziecka karta pracy  z działaniami matematycznymi – zadaniami, cyfry  pisane i  drukowane, znaki graficzne „ +”, „- ”,  os liczbowa, kartoniki lub sznurki z koralikami do określania danej liczby na osi liczbowej, nagranie  CD  muzyka do zabawy ruchowej,

Przebieg:

  1. Rozwiązanie zagadki o wiośnie.
  2. Rozmowa na temat zbliżających się Świąt Wielkanocnych , tradycjach i zwyczajach – bazowanie na wiadomościach i doświadczeniach dzieci.
  3. Zabawa matematyczna „ Przygoda Zajączka Śmigacza” – sylweta zajączka z pisankami i  rozrzucone elementy  pisanki.
  4. Rozwiązywanie zadań matematycznych zapisanych na częściach rozbitego jajka. -  każde dziecko ilustruje działanie za pomocą liczmanów.
  1.  Zabawa  przy muzyce „ Chwyć pisankę”
  2. Określanie której liczby i cyfry jeszcze nie znamy – wyłonienie cyfry i liczby dziesięć.
  3. Poznanie wyglądu cyfry i liczby  dziesięć, określanie z jakich znanych znaków się składa /jeden i zero/.
  4. Przeliczanie elementów w ilości dziesięć , dobieranie odpowiedniej ilości liczmanów.
  5. Zagadki z  zastosowaniem osi liczbowej  – „O jakiej liczbie myślę – mniejsza niż 11   i większa niż 9”. Zaznaczenie rozwiązania na osi liczbowej za pomocą kartoników  z elementami lub koralików.
  6. Praca indywidualna przy stolikach – wypełnianie kart pracy.

mgr Marzena Sadurska

 

 

Scenariusz zajęcia z zakresu Edukacji matematycznej prowadzonego wg koncepcji

E. Gruszczyk-Kolczyńskiej „Dziecięca matematyka”

przez naucz. mgr M. Dańczura.

 

Temat: Kształtowanie umiejętności liczenia obiektów – Zabawy z guzikami.

Cele:

1.        wspomaganie rozwoju umysłowego w zakresie edukacji matematycznej,

2.       doprowadzenie dziecka do nabycia sprawności w segregowaniu

i definiowaniu zgodnie z informacją podaną przez nauczyciela i zawartą  w kodzie,

3.        doskonalenie umiejętności matematycznych podczas przeliczania, segregowania na podstawie podanych cech,

3.        kształtowanie kompetencji matematycznych, manualnych; kompetencji z zakresu mowy i myślenia oraz spostrzegawczości i koncentracji uwagi,

4.        kształtowanie świadomości własnego ciała na podstawie zabaw z muzyką.

Metody:

- aktywizujące dzieci podczas działalności manipulacyjnej oraz w zakresie mowy i myślenia operacyjnego, a także podczas zabaw ruchowych kształtujących orientację w schemacie własnego ciała.

Formy pracy:

- praca z całą grupą.

- praca indywidualna.

Literatura:

Program edukacyjny „Poznaję, doświadczam, czuję”,

E. Gruszczyk-Kolczyńska „Dziecięca matematyka”,

E. Gruszczyk-Kolczyńska „Dzieci ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się matematyki”,

E. Gruszczyk-Kolczyńska „Program wychowania i kształcenia przedszkolaków”.

Pomoce i materiały edukacyjne:

5        kolorowe guziki dla każdego dziecka, kartony z zakodowaną informacją do działalności indywidualnej dziecka, schemat drzewa, płyta z nagraniem zabaw i piosenek dotyczących świadomości własnego ciała, zagadka literacka.

Przebieg zajęcia:

  1. Zgromadzenie dzieci w kole przy tablicy na krzesełkach:

6        przeliczanie krzesełek w aspekcie porządkowym w kolejności wzrastającej i malejącej.

  1. Zabawa integracyjna „Rodzina paluszków”:

- wykorzystanie muzyki „Poznawanie schematu własnego ciała”.

  1. Wysłuchanie zagadki literackiej:

W różne kształty i kolory

duże, średnie, małe

do zapięcia i rozpięcia

twej odzieży doskonałe ( guziki ).

  1. Ćwiczenia spostrzegawczości – ( kolorowe kółka ).

7        Czym się różnią kółka?

8        Co się zmieniło?

9        Czego brakuje? ( przy zmianie kolejności ustawienia ).

  1. Zabawy z guzikami – segregowanie przez dzieci wg dowolnej cechy:

10    uzasadnienie, dlaczego tak ułożyły?

  1. Zaproponowanie takiego układu jaki wskazuje nauczyciel przez podanie kodu:

duża strzałka – duże guziki

mała strzałka – małe guziki

guziki z dwiema dziurkami, z czterema

inne kształty

  1. Próby układania guzików w zależności od ilości dziurek:

11    przeliczanie, dobieranie cyfry.

  1. Zabawy manipulacyjne – układanie schematu drzewka przy użyciu guzików.
  2. Zabawa orientacyjna w schemacie własnego ciała – „Gimnastyka”.

 

Scenariusz zajęcia z zakresu edukacji matematycznej

w grupie dzieci 3,4,5letnich z wykorzystaniem

metody E. Gruszczyk – Kolczyńskiej

 

Prowadząca: mgr Irena Frankiewicz

Temat: Rytmiczna organizacja czasu.

Dni tygodnia- stwarzanie okazji do dostrzegania rytmicznej organizacji czasu, opanowanie dni tygodnia.

Cele:

wnioskowanie o regularnościach w układach rytmicznych

przemienność kolejno następujących po sobie dni tygodnia

wielokrotność siódemki

kształtowanie umiejętności liczenia-rozszerzanie zakresu liczenia i ustalenie ile jest policzonych elementów

wyzwolenie wielostronnej aktywności dzieci przez przyswajanie, odkrywanie, przeżywanie, działanie

Cele operacyjne:

Dziecko:

- zna cyfry i liczby , kojarzy liczbę elementów z jej odpowiednią cyfrą

- dostrzega rytm i stałe następstwa czasu w powtarzających się dniach tygodnia

- przelicza dni tygodnia liczebnikami porządkowymi

- nazywa kolejne dni tygodnia

- wie ile tydzień ma dni, potrafi ułożyć je w kolejności

- potrafi rozpoznać cyfry i odczytać wyrazy

- myśli logicznie i samodzielnie

Forma pracy:  grupowa, indywidualna

Metoda:

czynna: zadania stawiane dzieciom do wykonania

„Dziecięca matematyka” E.Gruszczyk Kolczyńska

Pomoce:

cyfry od1-7, wiersz „Tydzień”- ilustracje do wiersza, kartoniki z napisami dni tygodnia, karty pracy, kolorowe paseczki, kolorowe nakrętki.

Plan:

  1. Zabawa ruchowa z piosenką „Magiczna liczba 7”
  2. Wyszukiwanie liczby 7 z pośród innych
  3. Demonstracja ilości na palcach, a następnie dobieranie nakrętek do liczby 7
  4. Prezentacja wiersza „Dni Tygodnia”
  5. Prezentacja ilustracji dotyczących wiersza i każdego dnia tygodnia
  6. Ustalenie kolejności dni tygodnia
  7. Prezentacja dni tygodnia przez dzieci- każde z nich jest innym dniem tygodnia z podpisem i kolorem
  8. Układanie dni tygodnia przez dzieci 5- letnie z kolorowych pasków- każdy z nich oznacza inny dzień tygodnia (dostrzeganie powtarzającego się rytmu)
  9. Praca przy stolikach:

Dzieci 3- letnie układanie puzzli dni tygodnia, kolorowanie ilustracji na temat „Mój dzień w przedszkolu”.

Dzieci 4- letnie układanie kalendarza „Tydzień”

Dzieci 5- letnie układanie rytmu z pasków- naklejanie na kartony.

 

Scenariusz zajęcia z rozwijania pojęć matematycznych

Temat:   Wprowadzenie w świat matematyki – poznajemy liczbę i cyfrę siedem.

Cel:

- kształtowanie umiejętności liczenia: rozszerzanie zakresu liczenia i

ustalanie ile jest policzonych obiektów;

- wyzwolenie  wielostronnej aktywności dzieci przez przyswajanie,

odkrywanie, przeżywanie, działanie.

Forma organizacji pracy: - grupowa, indywidualna

Metody : czynna – zadań stawianych dziecku  do  wykonania

Metoda Kinezjologii Edukacyjnej P. Dennisona

Metoda E.Gruszczyk – Kolczyńskiej

Dziecko:

-          zna cyfry i liczby, potrafi je umiejętnie i praktycznie zastosować;

-          kojarzy liczbę elementów z jej odpowiednikiem,

-          potrafi tworzyć ciągi liczbowe;

-          potrafi wskazać liczbę następną i poprzednią,

-          zna miejsce liczby w szeregu;

-          przestrzega uzgodnionych umów;

-          potrafi poradzić sobie z emocjami i rozumnie zachować się w sytuacjach trudnych, pełnych napięć;

-          umie  nabyte umiejętności  zastosować w praktycznym działaniu;

-          myśli logicznie i samodzielnie;

-          wie jak należy współdziałać i współpracować w zespole,

-          potrafi rozpoznać cyfry i odczytać wyrazy,

-          wie jakie są dni tygodnia, potrafi  je nazwać:

-          wie ile jest dni tygodnia, potrafi ułożyć je w kolejności;

-          umiejętnie posługuje się liczebnikami głównymi i porządkowymi w zakresie 1 – 7;

-          liczy w przód i w tył, pod dyktando nauczyciela,

Pomoce:

Wiersze : „Tydzień” J. Brzechwa, „Gąsienica tajemnica” D. Gellnerowa.
kartoniki z cyframi, kartoniki z napisanymi dni tygodnia, płyta z  nagraniem muzyki do zabawy i metody    P.Dennisona, ilustracje do wiersza „Tydzień”,

Przebieg:

 

  1. Ćwiczenia gimnastyki mózgu:  ●  picie wody,

●   kapturek myśliciela,

●   słoń

  1. Wysłuchanie wiersza „Tydzień” ilustrowanego obrazkami.
  2. Określanie ile dzieci miał Tydzień,
  3. Ustalenie kolejności dni tygodnia i przyporządkowanie cyfry do odpowiedniego dnia tygodnia.
  4. Określanie, jaka liczba poprzedza liczbę siedem a jaka następuje po niej.
  5. Zaproszenie do zabawy w „Gąsienicę” – dzieci poruszają się jak gąsienica i odliczają kolejno od 1 do 7 i od 7 do 1 -Idzie ścieżką gąsienica, kolorowa tajemnica, krótkich nóżek mnóstwo ma, pierwszą robi pa, pa, drugą robi itd.
  6. Zaproszenie dzieci do wykonania zadań  – zadania dostosowane do wieku i umiejętności dzieci.

mgr Marzena Sadurska

 

Scenariusz zajęcia z zakresu edukacji matematycznej

w grupie dzieci 3, 4, 5 – letnich z wykorzystaniem metody

E. Gruszczyk – Kolczyńskiej 

 

Prowadząca: mgr Małgorzata Dańczura

Temat:  „Co zimą robią dni tygodnia?”.

Rytmiczna organizacja czasu.

Dni tygodnia – stwarzanie okazji do dostrzegania rytmicznej organizacji czasu,

opanowanie dni tygodnia.

Cele:

- wnioskowanie o regularnościach w układach rytmicznych,

- przemienność kolejno następujących po sobie dni tygodnia,

- wielokrotność siódemki,

- kształtowanie umiejętności liczenia – rozszerzanie zakresu liczenia i ustalenie

ile jest policzonych elementów,

- wyzwolenie wielostronnej aktywności dzieci przez przyswajanie, odkrywanie,

przeżywanie i działanie.

Cele operacyjne:

Dziecko: 

- zna cyfry i liczby, kojarzy liczbę elementów z jej odpowiednią cyfrą,

- dostrzega rytm i stałe następstwa czasu w powtarzających się dniach tygodnia,

- przelicza dni tygodnia liczebnikami porządkowymi,

- nazywa kolejne dni tygodnia,

- wie ile tydzień ma dni, potrafi ułożyć je w kolejności,

- potrafi rozpoznać cyfry i odczytać wyrazy,

- myśli logicznie i samodzielnie.

Metoda:

 Czynna: Zadania stawiane dzieciom do wykonania.

„Dziecięca matematyka” – E. Gruszczyk – Kolczyńska. 

Pomoce:

- cyfry od 1-7, wiersz „Tydzień” – ilustracje do wiersza, kartoniki z napisami dni tygodnia, karty pracy, kolorowe paseczki, kolorowe nakrętki, zestaw cyfr z zakodowaną ilością elementów.

Literatura:

E. Gruszczyk – Kolczyńska – „Dziecięca matematyka”,

M. Bogdanowicz, M. Różyńska – „Dni tygodnia, pory roku i miesiące”,

T. Fiutowska – „Co robią zimą dni tygodnia?

Przebieg zajęcia:

  1. Zabawa ruchowa z piosenką „Magiczna liczba 7”.
  2. Wyszukiwanie cyfry 7 spośród innych.
  3. Demonstracja ilości na palcach, a następnie dobieranie nakrętek do cyfry 7.
  4. Prezentacja wiersza „Co robią zimą dni tygodnia?” – Teresa Fiutowska.
  5. Prezentacji ilustracji dotyczących wiersza i każdego dnia tygodnia.
  6. Ustalenie kolejności dni tygodnia.
  7. Zabawa ruchowa – „Taniec dni tygodnia” z wykorzystaniem emblematów dni tygodnia.
  8. Prezentacja dni tygodnia przez dzieci – każde z nich jest innym dniem tygodnia z podpisem i kolorem.
  1. Układanie dni tygodnia przez dzieci 5 – letnie z kolorowych pasków – każdy z nich oznacza inny dzień tygodnia         ( dostrzeganie powtarzającego się rytmu ).
  2. Praca przy stolikach:

Dzieci 3 – letnie ; układanie puzzli dni tygodnia, kolorowanie ilustracji na temat

„Mój dzień w przedszkolu”.

Dzieci 4- letnie ; układanie kalendarza „Tydzień”.

Dzieci 5 – letnie ; układanie rytmu z pasków – naklejanie na kartony,

zabawy matematyczne typu „Siedem to 5 i 2” z wykorzystaniem

kartoników  cyfrowych oraz liczmanów.

Co robią zimą dni tygodnia? 

Gdy tylko słonko na niebie lśni,

bawią się zimą tygodnia dni.

Poniedziałek – zjeżdża na sankach.

Wtorek – lepi bałwanka.

Środa narty przypina.

Czwartek kije jej trzyma.

Piątek jedzie na ślizgawce

ciągnięty przez dwa latawce.

Sobota rzuca śnieżkami

i woła niedzielę:

„Hej, baw się z nami!”

A niedziela, choć zdrowa,

pod pierzynę się chowa .

                                                                                  Teresa Fiutowska

 

 

Scenariusz zajęcia z zakresu edukacji matematycznej

Grupa wiekowa:   3,4,5 latków

Prowadząca: mgr  Irena Frankiewicz

Obszar: Edukacja matematyczna

Temat zajęcia: „Dziwny gość”

Cel główny:  Kształtowanie pojęć i umiejętności w zakresie logicznego myślenia – zabawy z liczbą 7.

Cele szczegółowe

Dziecko:

-         tworzy nowy zbiór – siedmioelementowy,

-         poznaje cyfrę 7 i jej graficzny odpowiednik,

-         kojarzy liczbę elementów z jej odpowiednikiem,

-         posługuje się liczbami w zakresie od 1 do 7,

-         myśli logicznie,

-         tworzy działania dodawania typu 6+1=7,

-         rozumie polecenia nauczycielki,

Formy pracy:

-         zajęcia zorganizowane z całą grupą,

-         zabawa ruchowa do tekstu piosenki,

-         zajęcia indywidualne.

Metody:

-         czynne: zadania stawiane dzieciom,

-         percepcyjne: obserwacja i pokaz,

-         słowne: rozmowy, objaśnienia i instrukcje nauczyciela (wiersz, zagadka, piosenka).

Pomoce:

papierowa sylweta bałwana (duża), sylwetki małych bałwanków, pętle, guziki, kartoniki z cyframi od 1 do 7 (na tablicy i przy stolikach); tablica z cyfrą 7, sylwetki śnieżnych kul, gazety, mazaki, kleje, patyczki.

Literatura:   wiersz – zagadka pt.:„Kto to?” ,tekst piosenki pt.: „Bałwankowa rodzina”.

Przebieg zajęcia:

1)  Zabawa inscenizująca – do tekstu piosenki pt.: „Bałwankowa rodzina” (I i II zwrotka; zastosowanie akcesoriów dla mamy i taty – korale, kapelusz).

2)           Przy tablicy magnetycznej:

-         wysłuchanie wiersza-zagadki pt.:„Kto to?”,

-         rozmowa o zimowych zabawach na śniegu (lepienie bałwana),

-         prezentacja sylwetki bałwana (bez guzików) oraz ilustracji.

3)           Na tablicy:

-         tworzenie poprzedniego zbioru (6 elementów) za pomocą sylwetek małych bałwanków i białych pętli,

-         przeliczanie kolejnych elementów dwóch zbiorów (6 i 1 elementowe).

4)           Propozycja dla dzieci młodszych:

-         rysowanie kredkami, przy stolikach, pięciu różnych bałwanków,

-         przeliczanie w zakresie 1-5 wszystkich elementów sylwetek.

5)           Na tablicy:

-         przyporządkowanie kartoników 6 i 1 do utworzonych zbiorów,

-         działanie dodawania typu 6+1=7,

-         poprawne odczytywanie liczb i znaków matematycznych.

6)           W kole:

-         prezentacja tablicy z cyfrą 7,

-         umieszczenie tablicy z cyfrą 7 w ciągu liczbowym na gazetce matematycznej,

-         zapis liczby 7 palcem w powietrzu i na dywanie (układ dwóch linii prostych, poziomej i ukośnej),

7)           Na dywanie:

-         wspomnienie wcześniejszych doświadczeń ze śniegiem,

-         zachęcanie do lepienia kul z gazet,

-         stosowanie określenia mała, duża, większa, mniejsza, tworzenie zbioru 7 kul.

Zabawa ruchowa „lepimy kule”: toczenie swoich kulek w różnych kierunkach w półprzysiadzie, rzucanie papierowymi śnieżkami.

8)           Przy tablicy:

-         ułożenie zbioru 7 kul pod tablicą,

-         tworzenie zbioru 7 guzików na sylwetce bałwanka.

9)           Zabawa ruchowa „Bawimy się śnieżkami” – dla młodszych; kontynuowanie ugniatania kul z gazet, toczenie, rzuty

do celu.

10)        Działalność indywidualna przy stolikach: uzupełnienie czarnej planszy o elementy charakterystyczne dla sylwetki

bałwana

a)      instruktaż nauczyciela co do wykonania zadania:

-         rysowanie mazakami elementów twarzy oraz kolorowych guzików (siedem) na białym pasku i czarnych na

pozostałych kulach sylwetki bałwana,

-         naklejanie kartoników z cyframi 1 – 7 w wyznaczone miejsca.

b)      sprawdzenie zadania i ocena umiejętności dzieci,

c)      zakończenie zajęcia – prace porządkowe.

11)        Zabawa integracyjna z młodszymi inscenizowana do dalszego tekstu piosenki pt.: „Bałwankowa rodzina”

 

Scenariusz z zakresu pojęć matematycznych przeprowadzonych w grupie Zielonej

z wykorzystaniem propozycji E. Gruszczyk – Kolczyńskiej 

Nauczyciel prowadzący: mgr Teresa Karcińska

Temat: Matematyczne zabawy z liczbami.

Metody: słowne, praktycznego działania

Formy: praca z cała grupą, zespołowa, indywidualna

Pomoce: kartoniki z liczbami na zawieszkach, krzesełka, pluszowy miś, tygrys, koperty z liczbami,  magnetofon

Cele zajęcia:

  • Doskonalenie umiejętności dziecięcego liczenia
  • Zastosowanie praktycznej odwracalności
  • Przybliżenie aspektu porządkowego liczby naturalnej
  • Wdrażanie do eksperymentowania liczbami
  • Wdrażanie do korzystania uczenia się przez wgląd
  • Określanie liczby większej od mniejszej od podanej liczby
  • Dostrzeganie regularności rytmu podczas liczenia

Przebieg zajęcia:

1. Zabawa powitalna „ Wszyscy są”- zabawa w parach przy piosence.

2. Przypomnienie prawych i lewych części ciała.

Dzieci wykonują polecenia: podnieś prawą rękę, podnieś lewą rękę, połóż prawą rękę na prawym ramieniu, lewą na lewym, tupnij lewą nogą, zrób dwa kroki
w prawo itd.

3. Wybór kartoników z liczbami przez dzieci (dzieci zawieszają kartoniki na szyi, tyle kartoników ile dzieci)

4. Wyszukiwanie krzesełek z tą samą liczbą, próby stwierdzenia niepoprawności ich ułożenia

5.Ustawienie krzesełek wg. kolejności w półkolu(ustalenie sposobu ustawienia, bez wchodzenia do środka, dzieci na zewnątrz za krzesełkiem

6. Ustalenie sposobu usadzenia dzieci-ustawienie dzieci jedno za drugim
w prawa stronę, przejście na krzesełka ( podczas siadania dzieci liczą), przeliczanie wg. kolejności wzrastającej, potem malejącej.

7. Zabawa „Zamiany liczb miejscami”, na koniec powracają na miejsce

8. Zabawa „ Jakie liczby zamieniły się miejscami?”( jedno dziecko wychodzi za drzwi, na jego miejscu pluszowy miś z kartonikiem, dziecko usadza liczby , które wcześniej zamieniła pani)

9. Zabawa „ O ile miejsc przesunęły się liczby i w którą stronę?”(na miejscu dziecka któro odgaduje, siedzi miś , podczas zabawy przesuwamy również misia, np. o dwa miejsca w prawo”, nauczyciel dostawia podczas zabawy po obu stronach po dwa krzesełka)

10. Zabawa „ Polowanie na tygrysa” -nauczycielka zawiera umowę z dziećmi
i chowa „tygrysa”, dziecko wskazuje, dzieci określają jego miejsce (za dużo, za mało)

11. Ustawienie dzieci w pary liczb np.1z 2, 3 z 4 itd.

12. Zabawa „Odliczamy co drugi” naprzemiennie, cicho- głośno,(wskazanie liczb parzystych i nieparzystych.

13. Zawieszenie kartoników na osi liczbowej.

14. Praca indywidualna dzieci- układanie liczb wg. kolejności wzrastającej na taśmie lub sznurku ułożonym na podłodze.( dzieci otrzymują koperty z liczbami w kopertach )

 

EDUKACJA MUZYCZNA

 

SCENARIUSZ ZAJĘĆ Z ZAKRESU AKTYWNEGO SŁUCHANIA MUZYKI

BATTI STRAUSS ODBYTEGO DNIA 20.11. 2012 R Z UDZIAŁEM STUDENTÓW  PWSZ W JAROSŁAWIU

MIEJSKIE PRZEDSZKOLE NR 9 W JAROSŁAWIU – GRUPA ZIELONA

OPRACOWAŁA : mgr  TERESA KARCIŃSKA

Temat: Rozwijanie umiejętności wyrażania muzyki ruchem

za pomocą elementów nowatorskiej metody: Batti Strauss

  

Metoda Battii Strauss ma duże zalety:
- sprawia, że słuchana przez dzieci muzyka staje się lubiana i chętnie słuchana,
- stwarza dzieciom możliwość zabawy z muzyką,
- pozwala dzieciom czerpać z muzyki to co najlepsze: piękno, wrażliwość, pomysłowość, muzykalność,
- uruchamia wyobraźnię muzyczną dzieci,
- czyni każdy rodzaj muzyki zrozumiały i prosty w odbiorze. 

CELE OGÓLNE:

  • uwrażliwienie dz. na piękno muzyki klasycznej; rozwijanie umiejętności wyrażania muzyki ruchem; rozwijanie różnych form ekspresji; zapoznanie z techniką gry na instrumentach perkusyjnych

CELE OPERACYJNE :

  • dziecko chętnie współdziała w zespole, uczestniczy w zaproponowanych zabawach
  • umie bawić się przy muzyce;
  • interpretuje ruchem muzykę;
  • tańczy i jednocześnie śpiewa;
  • reaguje na zmiany w muzyce;
  • wyraża swoje przeżycia, uczucia w różnych formach: ruchem, instrumentacją
  • jest pewne siebie i śmiałe

METODY :

  • aktywnego słuchania muzyki  wg. Batti Strauss

FORMY:

  • indywidualna
  • zbiorowa

ŚRODKI DYDAKTYCZNE:

płyta CD z nagraniami, chusteczki- duszki, instrumenty muzyczne: grzechotki, tamburyna, patyczki z wstążeczkami

Przebieg zajęć:

1. Zabawa na powitanie „Wszyscy są”

  „Wszyscy są witam was

   Zaczynamy już czas

   Jestem ja  jesteś ty

   Raz dwa trzy”.

2.  Zabawa z pokazywaniem „Czary mary”.

”Czary- mary, czary-mary, czary-mary ,huuuuu   x2

Hokus- pokus, kszy, kszy  x2

Abrakadabra, abrakadabra, abrakadabra

Hokus-pokus, kszy, kszy   x2

Abrakadabra, abrakadabra, abrakadabra

(Do tej samej melodii)

Zabawa z pokazywaniem „Jedzie auto”.

Jedzie auto, brum brum, brum, a dzieci idą tak  x2

I nagle błysk czerwone jest  x2

       Nie wolno iść czerwone świeci się

     I nagle błysk zielone jest  x2

   I wolno iść zielone świeci się

Zabawa z pokazywaniem „Deszczyk”.

 „Pada, pada, pada deszcz, wieje, wieje wiatr  / x2

Błyskawica grzmot, błyskawica grzmot, a na niebie kolorowa tęcza” / x2.

3. Zabawa „ Czardasz”

Odstaw, dostaw- falujemy, kołyszemy….

4. Zabawa „ Orzeszek” ( Paluszki) zabawa polega na coraz szybszym dotykaniu paluszków oraz wyklaskiwaniu rytmu melodii

5. Zabawa „ Country dance”- improwizacje ruchowe ( młynek, zabawy rękoma i nogami)

6. Zabawa „ Pizzicato” – (duszki) – improwizacje ruchowe z chusteczkami

7. Zabawa „ Kasztanki”- naśladowanie ruchem jesiennych zabaw kasztanków

8. Gra na instrumentach do melodii „ Dla  Zuzi”:  chłopcy podzieleni na dwie grypy  grają na instrumentach (grzechotki i tamburyna), dziewczynki na patyczkach ze wstążkami, na zmianę melodii tańczą z rekwizytami

9. Wspólna zabawa  „ Radosny krąg”( zaproszenie do zabawy studentek)

 

Scenariusz zajęcia  z zakresu edukacji muzycznej

Grupa Zielona- 3, 4, 5 latki

Prowadząca : mgr Teresa Karcińska

Obszar: Wychowanie przez sztukę: muzyka, śpiew, taniec i pląsy

Temat: Zimowe zabawy z muzyką

Treści programowe:

  1. Rozwijanie różnych form ekspresji muzycznej
  2. Śpiewanie i słuchanie piosenek
  3. Wyrażanie piosenki ruchem
  4. Rozwijanie wrażliwości słuchowej

Cele ogólne:

- rozwijanie aktywności muzyczno-ruchowej

- rozwijanie zdolności improwizacyjnych

- wdrażanie do reagowania na polecenia i  umowne sygnały

Cele operacyjne:

dziecko potrafi:

  1. łączyć śpiew piosenki z elementem ruchu
  2. uważnie słuchać muzyki
  3. reagować na zmiany tempa dynamiki
  4. wyrazić słownie treść wysłuchanej piosenki
  5. grać na instrumentach perkusyjnych

Forma pracy:

Indywidualna- gra na instrumentach,

Zbiorowa- słuchanie muzyki, ruch przy muzyce, śpiew piosenki

Metody:

Percepcyjne, analityczne, aktywności ruchowo-muzycznej

Środki dydaktyczne;

Magnetofon, płyty CD, instrumenty muzyczne, „ płatki śniegu”(wycięte z białego papieru), niebieski materiał

Przebieg zajęcia:

  1. Zabawa rozwijająca orientację w schemacie własnego ciała: „Och swalow”
  2. Zabawa taneczna „ Bałwankowa rodzina”
  3. Zabawa muzyczno – rytmiczna : „ Orzeszek”
  4. Zagadki muzyczne – rozpoznawanie instrumentów perkusyjnych po ich brzmieniu ( dzieci nie widzą instrumentów), nazywanie instrumentów
  5. Podział dzieci na grupy – prezentacje gry na instrumentach, tworzenie orkiestry perkusyjnej przy pomocy dyrygenta do usłyszanej melodii.
  6. Utrwalenie piosenki „ Czarodziejski puch” – improwizacje ruchowe do piosenki
  7. Interpretacja piosenki -zabawa z płótnem z wykorzystaniem gwiazdek śniegowych.
  8. Utrwalenie piosenki przygotowywanej na jasełka Bożonarodzeniowe –
    „ Ńie płacz Jezu”- gra na  instrumentach wykonanych z puszek po napojach.

 

 

EDUKACJA  ZDROWOTNA – RUCHOWA /BEZPIECZEŃSTWO/

 

SCENARIUSZ  MIĘDZYPRZEDSZKOLNEGO KONKURSU WIEDZY O ZDROWIU

„WIEM CO TO ZDROWIE”

Miejskie Przedszkole nr 9 w Jarosławiu
9 kwietnia 2014

 

Nauczyciele: Teresa Karcińska, Irena Frankiewicz

 
Cele główne:
- Kształtowanie postawy prozdrowotnej i zdrowego stylu życia
- Nabywanie prozdrowotnych przyzwyczajeń i nawyków
- Integracja zespołów grupowych oraz społeczności przedszkolnej

 

Cele operacyjne:
Dziecko:
- wie, czemu służy właściwe odżywianie,
- dostrzega konieczność spożywania potraw niezbędnych dla zdrowia,
- rozumie potrzebę aktywnego wypoczynku jako źródła zdrowia,
- rozumie znaczenie czystości dla zdrowia,
- rozumie konieczność codziennych zabiegów higienicznych,
- aktywnie uczestniczy podczas rywalizacji
- bierze aktywny udział w konkursach
- zna zasady „zdrowej rywalizacji”,

 

Metody:
- słowne: rozwiązywanie zagadek i testu,
- oglądowe: pokaz, obserwacja
- działań praktycznych: praca samodzielna dzieci, zabawa dydaktyczna
Formy pracy: zbiorowa, grupowa, indywidualna,
Środki dydaktyczne:
Puzzle, rysunki przedstawiające owoce i warzywa, pytania  o tematyce zdrowotnej, kartoniki z napisami( TAK, NIE) talerzyki plastikowe, koperty z obrazkami przedstawiające produkty zdrowe i niezdrowe, kubeczki, soki

Przebieg konkursu:
I Rozpoczęcie konkursu , powitanie uczestników przez prowadzącą, prezentacje wierszy o tematyce zdrowotnej przez dzieci  Przedszkola nr 9
II Zapoznanie z celem konkursu.
III Przedstawienie drużyn i ustalenia reguł.
IV Przeprowadzenie konkurencji konkursowych;

Za prawidłową odpowiedź dzieci wkładają jedno jabłko do swojego  koszyka

 

Pytania konkursowe:

 

1.  Zagadki o tematyce zdrowotnej.  Zadaniem dziecka jest prawidłowe rozwiązanie zagadki.

1.    Zawsze w przychodni w fartuchu białym zęby tak leczy, by nie bolały (dentysta)
2.    Przyjemnie pachnie, ładnie się pieni a brudne ręce w czyste zamieni (mydło)
3.    Schowała się w tubie, używać jej lubię a i mała szczotka chętnie się z nią spotka (pasta do zębów)
4.    Nosi biały czepek i biały fartuszek, ażebyś był zdrowy czasem ukłuć musi (pielęgniarka)
5.    Wiszę w łazience, wycierasz mną ręce (ręcznik)
6.    Co to jest na pewno wiesz najeżona jest jak jeż, lecz nikogo nie kłuje, tylko zęby szoruje (szczoteczka)
7.    Służy do mycia, służy do picia bez niej na ziemi nie byłoby życia (woda)
8.    Kiedy kaszlesz, kichasz w głos w co należy wsadzić nos? (chusteczka)
9.    Jak ten przedmiot się nazywa? Jest za mały by w nim pływać, lecz, gdy woda z kranu ciurka, biorę kąpiel, daję nurka (wanna)
10.    Rozpuszczam się w wodzie, ubywa mnie, co dzień. Kto o czystość dba, ten mnie dobrze zna (mydło)
11.    Do suchej nitki moknie nieraz, gdy po kąpieli ciało wycierasz (ręcznik)
12.    Używamy jej do gotowania, mycia, potrzebna jest ludziom, zwierzętom, roślinom do życia (woda)

 

2. Układanie puzzli
Przedstawiciele drużyn mają za zadanie w jak najkrótszym czasie ułożyć obrazek z puzzli.

3.  „TAK czy NIE” – dzieci słuchają zdań i muszą odpowiedzieć za pomocą kartoników, czy tak się powinno robić czy też nie.
-    Wietrzenie sali szkodzi zdrowiu
-    Przed jedzeniem myję ręce
-    W owocach są witaminy
-    Gdy śpię, moje oczy odpoczywają
-    Rękawiczki, szalik, czapkę zakładam latem
-    Zęby myjemy po każdym posiłku
-    Przyjemnie jest siedzieć w miejscach brudnych i zakurzonych
-    Zawsze myjemy ręce po wyjściu z toalety
-    Nie myjemy rąk przed jedzeniem
-    Nos wycieramy w rękaw
-    Zawsze dbamy o czystość w toalecie
-    W czasie zabaw i zajęć zawsze można głośno krzyczeć
-    Można siedzieć bardzo długo przed telewizorem lub komputerem
-    Żeby być zdrowym trzeba jeść dużo owoców i warzyw
-    Jemy słodyczy tyle ile chcemy
-    Zawsze myjemy owoce i warzywa przed jedzeniem
-    Przy jedzeniu rozmawiamy z pełną buzią
-    Zachowujemy się kulturalnie przy stole
-    Bakterie i wirusy są przyczyną wielu chorób
-    Gdy ktoś odpoczywa możemy zachowywać się bardzo głośno
-    Zabawy na świeżym powietrzu pomagają być zdrowym
-    czy musimy zapinać pasy w czasie podróży samochodem?
-    czy można bawić się zapałkami?
-    czy można brać od osób nieznajomych cukierki, lizaki, gumy, znaczki?
-    czy można dotykać nieznane zwierzęta?
-    czy należy jeść owoce i warzywa?
-    czy można bawić się przy ulicy?
-    czy można spędzać przy telewizorze i komputerze dużo czasu?
-    czy w czasie silnego słońca należy osłaniać głowę?
-    czy można jeść dużo słodyczy i chipsów?

   4.   Miniturniej.

 

Zadaniem dziecka jest wskazać numer prawidłowej  odpowiedzi
Co należy zrobić przed jedzeniem?
1.    zatańczyć
2.    umyć ręce
3.    przeczytać książkę
Żeby być zdrowym, trzeba:
1.    jeść owoce
2.    chodzić po drzewach
3.    oglądać telewizję
Gdy zjemy jabłko, ogryzek wyrzucamy:
1.    do kosza
2.    przez okno
3.    chowamy do kieszeni
Gdzie mieszkają witaminy?
1.    w słodyczach
2.    w balonie
3.    w owocach i warzywach
Jak nazywa się lekarz, który leczy zęby?
1.    chirurg
2.    dentysta
3.    okulista
Co należy zrobić przed snem?
1.    zatańczyć walca
2.    umyć się
3.    zobaczyć księżyc na niebie
Co jest szkodliwe dla zębów:
1.    owoce
2.    mleko
3.    słodycze
Co jest potrzebne do mycia zębów?
1.    woda, szczoteczka, pasta
2.    mydło, szczoteczka
3.    szczoteczka, woda

5.  Układanie obrazków przedstawiających produkty zdrowe i niezdrowe

 

 Zadaniem dzieci jest podzielenie tych produktów  na plastikowych talerzykach

 

 

 

6. Rozpoznawanie smaków soków

 

Zadaniem dzieci jest rozpoznanie wypitych soków, oraz zaznaczenie odpowiednią cyfrą na tablicy z obrazkami

 

 

 

7. Wspólne ułożenie przez wszystkich uczestników konkursu  Piramidy Zdrowia z wykorzystaniem pomocy edukacyjnej „ Piramida Zdrowia”

 

 

 

 

SCENARIUSZ ZAJĘCIA W GRUPIE MIESZANEJ WIEKOWO

prowadząca:  mgr Marzena Sadurska

Temat zajęcia: „ W owocowej krainie”

Forma organizacji pracy: - zespołowa, indywidualna

Metody : – czynna ; słowna; oglądowa.

Cel: – wyzwolenie  wielostronnej aktywności dzieci przez przyswajanie,
odkrywanie, przeżywanie, działanie.

Dziecko:

  •  poznaje owoce a w szczególności jabłko wielozmysłowo
  •  wie, że spożywanie  owoców jest zdrowe
  •  potrafi nazwać owoce tj. jabłko, gruszka, śliwka,
  •  porównuje jabłko  z innymi owocami takimi jak:  gruszka, śliwka
  •  posiada dużo wiadomości na temat owoców
  •  wie, że należy dbać o swoje zdrowie, zdrowo się odżywiać
  •  umie myśleć logicznie i samodzielnie,
  •  potrafi malować farbami owoce na odpowiednie kolory
  •  dostrzega związki przyczynowo – skutkowe;
  •  dziecko poznaje utwory napisane przez patrona przedszkola

Pomoce: - naturalne owoce, wiersz J. Brzechwy „ Entliczek – pentliczek”

Przebieg zajęcia:

  1. Dzieci słuchają wiersza J. Brzechwy „ Entliczek – pentliczek” .
  2. Rozmowa na temat przygód robaczka.
  3. Oglądanie naturalnych okazów owoców
  4. Określanie ich kształtu, smaku, zapachu, koloru, wielkości  - poznawanie wielozmysłowe
  5. Zabawa przy piosence „ Małe czerwone jabłuszko”
  6. Zabawa co jest w środku – oglądanie gniazd nasiennych wybranych owoców
  7. „Koszyczek z owocami” – zabawa z wykorzystaniem zmysłu dotyku i smaku odgadywanie jaki owoc dziecko wyjęło z koszyczka, smakowanie danego owocu.
  8. Malowanie farbami szablonów o kształtach owoców.
  9. Określanie nazw kolorów potrzebnych do malowania poszczególnych owoców.
  10.  Improwizacja ruchowa  do piosenki „ Niosły dzieci z sadu”

 

Scenariusz z zajęcia z zakresu kształtowania sprawności ruchowej dzieci poprzez ćwiczenia gimnastyczne i zabawy ruchowe

prowadzonego przez nauczycielkę  mgr M. Dańczura.

Temat: „Gimnastyka dobra sprawa”.

Cel główny:

- dziecko jest sprawne fizycznie, prawidłowo wykonuje ćwiczenia gimnastyczne

i zabawy ruchowe.

Cele szczegółowe:

1.        dziecko zna różne formy rozwijania sprawności fizycznej,

2.        prawidłowo wykonuje zabawy przy muzyce, ćwiczenia gimnastyczne ogólnorozwojowe,

3.        dba o bezpieczeństwo swoje i innych podczas ćwiczeń i zabaw ruchowych,

4.        dziecko dba o zachowanie prawidłowej sylwetki ciała,

5.        dziecko potrafi wykonać ćwiczenia z nietypowym przyrządem ( chustką ).

Metody pracy:

Metody aktywizujące w sferze ruchowej.

Formy pracy:

10    ćwiczenia gimnastyczne wg propozycji K. Wlaźnik i zabawy ruchowe

z wykorzystaniem muzyki.

Literatura: 

A. Kalinowski – „Ćwiczę i bawię się z dzieckiem”,

K. Wlaźnik – „Wychowanie fizyczne w przedszkolu”.

Pomoce:

Kolorowe chustki dla każdego, Płyta „Zabawy aktywizujące muzyczno – ruchowe”.

Przebieg zajęcia: 

Część wstępna:

  1. Marsz z piosenką „Maszerują zuchy”.
  2. Zabawa orientacyjno – porządkowa. Marsz po obwodzie koła na palcach, piętach. Wymachy chustkami w górze, na dole, z prawej i lewej strony.
  3. Ćwiczenia uruchamiające duże grupy mięśniowe „Mały wiatr – duży wiatr”.

Na sygnał „duży wiatr” dzieci wykonują szerokie wymachy rąk, skłony.

Naśladują głośny szum wiatru. Na sygnał „mały wiatr” – biegają wolno, płynnie poruszają ramionami, cichutko „szumią”.

Część główna:

  1. Ćwiczenia z elementem równowagi. Dzieci trzymają chustę za rogi. Przekładają przez nią kolejno jedną i drugą nogę. Wyprost i ponowne przełożenie chusty do przodu.
  2. „Wiatraki”. Dzieci, trzymając chustę jedną ręką za koniec, wykonują szerokie wymachy najpierw jedną, potem drugą ręką.
  3. „Przenosimy kamienie”. Stanie w rozkroku. Naśladowanie podnoszenia ciężkich kamieni ( chust ) : skłon, podniesienie chusty, wyprost.
  4. Ćwiczenia z elementem rzutu. Zebrane kamienie dzieci wyrzucają przed siebie.
  5. „Przechodzimy przez strumień”. Ćwiczenia z elementem skoku. Przeskakiwanie z kamienia na kamień ( chusty).
  6. Skłony. Siad klęczny, dotykanie czołem chust położonych na podłodze, następnie dotykanie ich prawym i lewym uchem.
  7. Zabawa bieżna. Ustawienie parami, jedno dziecko ma chustę, drugie próbuje mu ją zabrać.
  8. Ćwiczenie mięśni rąk. Leżenie tyłem, kręcenie chustami, przekładanie ich z ręki do ręki.
  9. Ćwiczenie mięsni pleców. Leżenie przodem, przesuwanie chust przed sobą.

Część użytkowa:

  1. Ćwiczenia przy piosence „Gimnastyka dobra sprawa” – zabawy utrwalające znajomość schematu własnego ciała.

      Część końcowa:

  1. Ćwiczenia oddechowe. Na czworakach dzieci dmuchają na leżące na podłodze chusty.
  2. Ćwiczenia uspokajające. W pozycji stojącej dzieci chwytają stopami leżące na podłodze chusty, podrzucają do góry i obserwują ich ruch podczas opadania.
  3. Ćwiczenia przeciw płaskostopiu. Siad ugięty podparty. Zwijanie chusty palcami stóp tak, aby przez cały czas pięty przylegały do podłoża.
  4. Marsz po obwodzie koła – korygowanie postawy.

Ewaluacja zajęcia: 

Zabawa przy piosence „Gdy dobry humor masz”. Określenie nastroju dzieci po zajęciu poprzez wybór odpowiedniego symbolu mimicznego ( znaczki dla każdego dziecka ).

 

SCENARIUSZ WIEDZY O ZDROWIU I ZDROWYM ODŻYWIANIU

 

mgr Małgorzata Sikorska

CEL OGÓLNY: Kształtowanie postawy prozdrowotnej.

CELE SZCZEGÓŁOWE:

Dziecko:

- wie, czemu służy właściwe odżywianie

- wie o konieczności dbania o własne zdrowie poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów higienicznych

- rozumie, dlaczego należy wykonywać codzienne zabiegi higieniczne i czemu one służą

- rozumie znaczenie czystości dla zdrowia

- wie, co to jest higiena narządów zmysłów

- dostrzega konieczność spożywania potraw niezbędnych dla zdrowia

- rozumie potrzebę każdorazowego mycia rąk po wyjściu z toalety oraz przed posiłkiem

- potrafi kulturalnie zachować się podczas spożywania posiłków

- rozumie potrzebę aktywnego wypoczynku jako źródła zdrowia

 

METODA: czynna, słowno-oglądowa

FORMA: grupowa, indywidualna

ŚRODKI DYDAKTYCZNE: puzzle, rysunki przedstawiające przybory higieniczne, owoce, słodycze, worek z ukrytymi przedmiotami, wierszyk, obrazki, tabliczki z napisami tak i nie.

PRZEBIEG:

Dzieci z trzech grup „0”zebrane w sali- każda grupa wybiera trzech przedstawicieli, pozostałe dzieci kibicują swojej drużynie.

  1. Powitanie uczestników konkursu przez osobę prowadzącą, przedstawienie jury, oraz zapoznanie z celem konkursu.
  2. Zajęcie miejsc przy stolikach- dzieci wytypowane do konkursu.
  3. „Czysty jak….”- Układanie puzzli. Zadaniem dzieci jest ułożyć puzzle, na których znajdują się obrazki związane z utrzymaniem higieny. Po ułożeniu obrazka dzieci opowiadają jego treść. Punkt otrzymuje grupa, która jako pierwsza ułożyła puzzle.
  4. Powiedz, co widzisz- zabawa pantomimiczna. Dzieci naśladują ruchem czynności związane z higieną. Wybrane dziecko z drużyny demonstruje ruchem czynność, pozostałe mają za zadanie odgadnąć, o jaką czynność chodzi. Punkty za każdą poprawna odpowiedź.
  5. Co to jest?- Rozwiązywanie zagadek. Dzieci mają rozłożone przed sobą rysunki przedstawiające przybory służące utrzymaniu higieny. Są tam również rysunki niezwiązane z czystością. Za każdą poprawną odpowiedź –punkt.
  6. Jak to smakuje?- Określanie smaku. Dzieci mają zasłonięte oczy. Otrzymują do spróbowania owoce, słodycze lub inny produkt spożywczy dzieci mają określić smak i odpowiedzieć na pytanie czy jest to zdrowe w dużych ilościach dla organizmu. Punkt za każdą poprawną odpowiedź.
  7. Worek cudów- zabawa dydaktyczna. Dzieci mają zasłonięte oczy, ich zadaniem jest określić, jakiego przedmiotu dotyka, nazwać go, powiedzieć, z czego jest wykonany i do czego służy. Punkt za dobrą odpowiedź.
  8. Dopasuj….- Dzieci muszą dopasować treść wierszyków do obrazków, które znajdują się na stolikach. Punkt za dobrą odpowiedź.
  9. Quiz wiadomości z zakresu edukacji zdrowotnej- Na stolikach przygotowane tabliczki z napisami TAK, NIE. Dzieci odpowiadają na pytania, pokazując odpowiednią tabliczkę.
  10. Podsumowanie, podliczenie punktów, wręczenie nagród i dyplomów za uczestnictwo w konkursie.

PYTANIA DO QUIZU:

- codziennie myjemy całe ciało

- zęby myjemy po każdym posiłku

- przyjemnie jest siedzieć w miejscach brudnych i zakurzonych

- zawsze myjemy ręce po wyjściu z toalety

- nie myjemy rąk przed jedzeniem

- codziennie zmieniamy bieliznę

- latem ubieramy się bardzo ciepło

- nos wycieramy w rękaw

- zawsze dbamy o czystość w toalecie

- w czasie zabaw i zajęć zawsze głośno można krzyczeć

- można siedzieć bardzo długo przed telewizorem lub komputerem

- żeby być zdrowym trzeba jeść dużo owoców i warzyw

- jemy słodyczy tyle ile chcemy

- zawsze myjemy owoce i warzywa przed jedzeniem

- przy jedzeniu rozmawiamy z pełną buzią

- zachowujemy się kulturalnie przy stole

- bakterie i wirusy są przyczyną wielu chorób

- gdy ktoś odpoczywa możemy zachowywać się bardzo głośno

- zabawy na świeżym powietrzu pomagaj być zdrowym

Wierszyki do pkt.8:

1.Gdy na dworze zawierucha i wiatr zimny zawsze dmucha

Wkładam czapkę, rękawiczki, płaszcz zapinam na guziczki.

2.Bardzo długie uszy mam, nie mogę ich umyć sam.

Ale sam codziennie myję pyszczek, ząbki, łapki, szyję.

3.Spytaj zajączka on ci odpowie, ten je jarzyny, kto dba o zdrowie.

4.Chcesz być zwinny? Nic trudnego, gimnastykuj się kolego.

Kto do tego chęci ma, będzie zwinny tak jak ja.

5.Kto jest miły i pogodny i w zabawie zawsze zgodny,

Kto jest grzeczny tak jak ja , moc kolegów wokół ma.

6.Miły uśmiech zając ma, bo o swoje ząbki dba.

Pasta, szczotka, kubek wody zawsze doda ci urody.

 

Scenariusz zajęcia profilaktyczno- edukacyjnego „Bezpieczny przedszkolak”

Realizacja Projektu Bezpieczeństwo przedszkolaka: „Straż miejska nie tylko dzieciom”

Prowadząca: mgr Irena Frankiewicz

Temat: ”Bezpieczny dom”

Cel główny:

-uwrażliwienie dzieci na własne bezpieczeństwo oraz bezpieczeństwo w kontaktach z innymi oraz z rzeczywistością przyrodniczo- techniczną

-przestrzeganie przed niebezpieczeństwami, których musi wystrzegać się dziecko w swoich domowych zabawach

-zwracanie uwagi na właściwe zachowania w sytuacjach niebezpiecznych

-przestrzeganie przed nierozważnym obywaniem się z gorącymi przedmiotami

Cele operacyjne:

-dziecko rozumie treść obrazków

-wysuwa wnioski z jego treści

-umie odpowiedzieć na postawione pytania

-potrafi odróżnić zabawy niebezpieczne od bezpiecznych

-unika sytuacji mogących spowodować zagrożenia dla zdrowia i życia

-wie, jakich czynności nie powinien wykonywać sam w domu

-wie, że nie powinien korzystać z urządzeń elektrycznych bez osób dorosłych

-potrafi przewidzieć skutki niebezpiecznych zabaw

-wie, że należy przestrzegać zasad bezpieczeństwa podczas zabaw w domu i przedszkolu

-rozumie, że jego niewłaściwe zachowanie może wywołać niebezpieczne i poważne w skutkach zdarzenia zagrażające jego zdrowiu i życiu

-zna zagrożenia wynikające z niewłaściwego używania sprzętów, przedmiotów, wie, jak ostrożnie się z nimi obchodzić

Forma pracy:

-z całą grupą

-indywidualna

Metoda:

-słowna

-oglądowa

-czynna

Pomoce:

-płyta CD z piosenkami i muzyką dla dzieci

-ilustracje poglądowe z książeczki „Bezpieczeństwo przedszkolaka”

Przebieg zajęcia:

1. Zabawa integracyjna według metody B. Strauss „Wszyscy są”.

2. Piosenka pt. „Nie rób tak, ostrzegawczy zobacz znak” według płyty „Przedszkolak na medal”.

3. Omawianie obrazków przedstawiających zagrożenia i niebezpieczeństwa których musimy się wystrzegać.

4. Dobieranie strzałek z wyrazami o następstwach nieodpowiednich zabaw do ilustracji przedstawionych na obrazkach.

5. Ilustracja do piosenki „Nie otwieraj drzwi”.

6. Zabawa orientacyjno- porządkowa „Woda i ogień”.

7. Ćwiczenia słuchowe- rozpoznawanie dźwięków wydawanych przez urządzenia elektryczne i dobieranie obrazków.

8. Praca przy stolikach: kolorowanie medalu „Bezpieczny przedszkolak”, układanie puzzli „Bezpieczeństwo przedszkolaka”.

 

 

Scenariusz zajęcia hospitowanego przeprowadzonego w grupie dzieci 3,4,5 – letnich

PROWADZĄCA: mgr Małgorzata Sikorska

TEMAT ZAJĘĆ: „Na pomoc!” – poznajemy numery alarmowe

Cel ogólny:

Diagnoza realizacji wybranych zadań edukacyjnych.
CELE :
Dziecko:
- potrafi odgadnąć zagadki słowne;
- naśladuje głosem sygnały alarmowe pojazdów uprzywilejowanych;
- potrafi połączyć numery telefonów alarmowych i postacie z odpowiednimi pojazdami;
- wie, w jakich sytuacjach należy wezwać odpowiednie służby

- potrafi odróżnić zabawy niebezpieczne od bezpiecznych

- potrafi przewidzieć skutki niebezpiecznych zabaw

- rozumie, że jego niewłaściwe zachowanie może wywołać niebezpieczne i poważne w skutkach zdarzenia zagrażające jego zdrowiu i życiu

METODA: słowna, oglądowa, czynna (praktyczna)

FORMY PRACY:
- indywidualna
- zbiorowa
- grupowa

ŚRODKI DYDAKTYCZNE:
- tekst zagadek słownych, ilustracje pojazdów uprzywilejowanych i postaci: strażaka, policjanta, ratownika medycznego; numery alarmowe; koła w trzech kolorach: czerwonym, niebieskim, żółtym; treść zgłoszenia dla telefonistki; karta pracy indywidualnej „Na pomoc – dzwoń tylko wtedy, gdy ktoś potrzebuje pomocy”; odznaki dla każdego dziecka „Bezpieczny Przedszkolak”; telefon.

PRZEBIEG ZAJĘCIA:

1. Powitanie w kręgu – zabawa integracyjna „Iskierka przyjaźni”.

2. „Jaki to pojazd? ” – rozwiązywanie zagadek słownych.
- Odszukanie wśród ilustracji strażaka
- Jak nazywa się pojazd, którym jeżdżą strażacy?
- Odszukanie wozu strażackiego
- Naśladowanie sygnału wozu strażackiego.
- Jaki jest numer telefonu na Straż Pożarną? 998
- W jakich sytuacjach dzwonimy na Straż Pożarną?
POLICJANT
- Rozwiązanie zagadki słownej.
- Odszukanie wśród ilustracji policjanta
- Jak nazywa się pojazd, którym jeżdżą policjanci?
- Odszukanie radiowozu
- Naśladowanie sygnału radiowozu.
- Jaki jest numer telefonu na Policję? 997
- W jakich sytuacjach dzwonimy na Policję?
LEKARZ
- Rozwiązanie zagadki słownej.
- Odszukanie wśród ilustracji lekarza
- Jak nazywa się pojazd, którym jeżdżą lekarze?
- Odszukanie karetki pogotowia
- Naśladowanie sygnału karetki.
- Jaki jest numer telefonu na Pogotowie Ratunkowe? 999
- W jakich sytuacjach dzwonimy na Pogotowie Ratunkowe?
· Żeby wezwać pomoc można również zadzwonić z telefonu komórkowego pod numer 112.
- Wyszukanie numeru 112

3. Zabawa dydaktyczna „Ważne telefony”.
· Podział na grupy – koła w trzech kolorach: czerwonym, niebieskim, żółtym. Każda grupa otrzymuje ilustrację, jako znak rozpoznawczy.
- I grupa: strażacy – kolor czerwony
- II grupa: policjanci – kolor niebieski
- III grupa: lekarze – kolor żółtym
· Każdy zespół ma numer alarmowy i koła z podziału na grupy jako kierownice.
- Nauczycielka – telefonistka odbiera zgłoszenia. Dzieci ustalają, który grupa – pogotowie, straż pożarna czy policja powinien wyjechać, aby udzielić pomocy. Odpowiednie dzieci podnoszą do góry swoje koła, jako kierownice, wchodzą do środka koła, okrążają je z odpowiednim sygnałem. Gdy n-lka podniesie do góry lizak policjanta, dzieci zatrzymują się i wracają na miejsca.

4. Podsumowanie zajęć.
· Prezentacja ilustracji zachowań nieprawidłowych zagrażających niebezpieczeństwu
- Co się wydarzyło na tej ilustracji? – czym grozi zachowanie dziecka
- Kogo powinniśmy wezwać na pomoc w takiej sytuacji? – straż pożarną, policję, pogotowie.
- Dopasowanie postaci i numerów alarmowych do poszczególnych pojazdów.
5.  Podziękowanie za zajęcia i wręczenie odznak ”Bezpieczny Przedszkolak” – kolorowanie odznaki oraz pojazdów uprzywilejowanych.

ZAGADKI SŁOWNE:

STRAŻAK
- Rozwiązanie zagadki słownej.
Pożar, pożar, straszna sprawa
dym widać w oddali.
Kto tak szybko drogą jedzie
kiedy dom się pali.

POLICJANT
Kto na skrzyżowaniu
bez obawy staje,
bo ręką zatrzyma auta i tramwaje?
Bystrym okiem, dobrym słuchem, kieruje drogowym ruchem

LEKARZ

Kto tak prędko, na sygnale
do chorego jedzie.
Jeśli trzeba do szpitala
prędko go zawiezie.

ZGŁOSZENIA:
1. Halo! Tak rozumiem. Małe dziecko weszło na wysokie drzewo i nie może zejść. Już wysyłam pomoc.
- Która drużyna powinna wyjechać do wezwania? – straż pożarna
2. Halo! Mały chłopiec stoi sam na przystanku i płacze. Chyba zgubił się rodzicom. – policja
3. Halo! Dziewczynka przewróciła się podczas jazdy rowerem. Nie może się podnieść. Skarży się, że boli ją noga. – pogotowie ratunkowe
4. Halo! Została pani okradziona? Już wysyłam pomoc. – policja
5. Halo! Nad lasem unosi się gęsty dym. – straż pożarna
6. Halo! Na drodze doszło do wypadku samochodowego, są ranni. – pogotowie ratunkowe

 

Scenariusz  zajęcia  z zakresu kształtowania sprawności ruchowej

poprzez ćwiczenia gimnastyczne prowadzonego w grupie Zielonej przez nauczycielkę

mgr Teresę Karcińską 

Temat: „ Tor przeszkód z elementami ćwiczeń ogólnorozwojowych”

Miejsce ćwiczeń: ogród przedszkolny

Cel główny:

Wyrabianie ogólnej sprawności ruchowej dzieci z wykorzystaniem różnorodnych metod i zabaw

Cele szczegółowe:

- dziecko jest sprawne fizycznie, prawidłowo wykonuje zadania i ćwiczenia ułożone na torze       przeszkód

- dziecko zna różne formy rozwijania sprawności fizycznej

- dba o bezpieczeństwo swoje i innych podczas pokonywania toru przeszkód

- samodzielnie zakłada strój gimnastyczny

 

Środki dydaktyczne: linka, kosz,  stojaki do slalomu, płotek, woreczki, obręcze

Metody pracy: obserwacja, instrukcja, pokaz zadań stawianych dziecku

Formy: praca z całą grupą,  praca indywidualna

Literatura:

  1. Kalinowski „Ćwiczę i bawię się z dzieckiem”

      K. Wlażnik „Wychowanie fizyczne  w przedszkolu”

      M, J Kołodziejowie „Wybrane zagadnienia wychowania fizycznego  w nauczaniu początkowym”

PRZEBIEG ZAJĘCIA:

I Część wstępna:

  1. Zabawa orientacyjno- porządkowa „ Znajdź swoje miejsce”. Dzieci biegają w dowolnych kierunkach po trawie. Na umowny sygnał np. dźwięk gwizdka nauczyciela chłopcy stają  po jego lewej ręce na lewej nodze , dziewczynki stają po prawej stronie na prawej nodze. Zabawę można powtórzyć zmieniając polecenia
  1. Ćwiczenia tułowia – skłony boczne. Dzieci stają w rozsypce w rozkroku, ręce opuszczone mają  wzdłuż ciała.  Dzieci wykonują luźne skłony tułowia w lewo i w prawo , próbują dostać do trawy nie uginając kolan.
  1. Ćwiczenie dużych grup mięśniowych – Zabawa „ Pajacyki”  dzieci skaczą unosząc nad głowami dłonie i klaszczą jak pajace.

II  – część właściwa : tor przeszkód

  1. Bieg slalomem pomiędzy przeszkodami
  2. Chód po linie  stopa za stopą „ Tip topem”
  3. Bieg po linii prostej ok.3m , przejście pod płotkiem na  czworakach
  4. Skoki obunóż do 4 kół  ułożonych jedno za drugim
  5. Bieg ok. 2m  przejście przez szarfę
  6. Przejście  slalomem między słupkami na czworakach
  7. Celowanie do obręczy woreczkiem (dziecko bierze z kosza  jeden woreczek i  wykonuje jeden rzut )

III-część końcowa:

Ćwiczenia uspokajające : ćwiczenia oddechowe z unoszeniem rąk do góry,  zabawy z chustą wg. propozycji  Klanza

 

 

Zajęcie koleżeńskie przeprowadzone przez nauczycielkę 

mgr Małgorzatę Sikorską

METODA WERONIKI SHERBORNE

Metoda Weroniki Sherborne w terapii i wspomaganiu rozwoju dziecka autorstwa Marty Bogdanowicz, Bożeny Kisiel i Marii Przasnyskiej.

W zajęciach biorą udział dzieci 3-4- 5-letnie. Potrzebne są kocyki (jeden na dwoje dzieci).

Zadaniem ćwiczeń jest:

zdobycie pewności siebie

poczucie bezpieczeństwa w otoczeniu

poznanie własnego ciała

zrozumienie potrzeb drugiego dziecka

zdobycie wzajemnego zaufania.

ZadaniePozycja wyjściowa Sposób realizacji Uwagi
Czynności organizacyjno- porządkowe. Wejście do sali w parach, przywitanie słowem i rękami. 3- i 5-latki tworzą parę
Zabawa bieżna „Berek w parach”. Jedno dziecko ucieka, a drugie je goni, złapane staje się „berkiem”. Bieg bez potrąceń.
Poznanie własnego ciała. Siad skulny lub prosty, tyłem do siebie. Rozcieranie, poklepywanie kolan. Dotykanie łokciami kolan, stóp: palców, kostek i pięt. Rozdanie kocyków i siad na nich w parach.
Wyczuwanie pleców i pośladków. Siad skulny rozkroczny, tyłem do siebie. Kontakt plecami, masaż pleców własnych i partnera, kręcenie się w kółko na pośladkach. Siad jak wyżej
Wyczucie pleców i brzucha. Leżenie tyłem i przodem. Ślizganie się w kółko na plecach. Ślizganie się w kółko na brzuchu. Leżenie obok siebie.
Ćwiczenie „z” równowagą. Trzylatek leży, ramiona i nogi w bok. Marsz z przekraczaniem ramion, nóg i tułowia partnera. Partner aktywny i bierny. Zmiana ról.
„Skała”- siła. Siad skulny rozkroczny. Pchanie plecami partnera tak, aby pokonać jego opór. Zmiana ról.
„Odklejanie”.„Rolowanie”.„Wycieczka”. Odrywanie partnera od podłogi. Turlanie partnera. Ciągnięcie partnera za ręce i nogi. Zmiana ról. Zebranie klocków.
Ćwiczenie „razem”. Wyczucie kolan. Maszerowanie z wysoko unoszonymi kolanami, chodzenie na „sztywnych” i „gumowych” nogach. Ćwiczenie w parach. Chwyt za ręce.
Ćwiczenie kreatywne. Taniec, improwizacja ruchowa. Muzyka.
„Domek”- chodzenie na czworakach. Klęk podparty. Jedno dziecko w klęku podpartym tworzy „domek”, drugie na czworakach lub pełzając, wchodzi do „domku”. Zmiana ról. Poprawne czworakowanie.
„Tunel”.Klęk podparty. Starszaki w klęku podpartym tworzą „tunel”, maluchy czołgają się na brzuchu w „tunelu”. Zmiana ról.
„Kołysanie”.Siad skulny rozkroczny. Tworzenie „fotelika” dla malucha. Kołysanie na boki, tulenie, głaskanie. Odprowadzenie 3-latków do ich sali. Muzyka. Pozytywna afirmacja.

 

 

EDUKACJA  PRZYRODNICZA

Scenariusz zajęcia prowadzonego w grupie dzieci 3, 4, 5 – letnich

( grupa  „Różowa”) przez naucz. M. Dańczura.

 

Znajomość niektórych zwierząt i warunków ich życia – działalność twórcza.

 

Temat: „Mieszkańcy lasu i zagrody”.

Cele ogólne:

- wzbogacenie wiadomości na temat życia wybranych zwierząt lasu i zagrody,

- kształcenie umiejętności wypowiadania się na podany temat,

- kształcenie umiejętności uważnego słuchania,

- kształtowanie ekspresji twórczej, manipulacyjnej, werbalnej, mowy i myślenia oraz działalności plastycznej.

 

Cele operacyjne:

Dziecko:

- rozpoznaje i nazywa zwierzęta lasu i zagrody,

- uważnie słucha poleceń nauczyciela, zagadek,

- wypowiada się na podany temat,

- potrafi dokonać podziału zwierząt na zwierzęta domowe, hodowane w zagrodzie oraz na zwierzęta żyjące wolno w naturalnym środowisku leśnym,

- jest aktywne podczas zabaw manipulacyjnych, układania puzzli, dobierania i segregowania zwierząt wg podanej cechy np. zwierzęta i ich potomstwo,

- jest twórcze w zakresie proponowanych zadań.

 

Metody:

- aktywizujące w zakresie obszarów mowy i myślenia, działalności manipulacyjnej                                 i konstrukcyjnej.

 

Formy pracy:

- praca z całą grupą dzieci,

- praca w małych zespołach i indywidualna.

 

Literatura:

Podstawa programowa wychowania przedszkolnego,

„Zagadki dla najmłodszych” J. Stec – MAC,

„Dziwna zagroda” – płyta CD,

„Wiewióreczka” – płyta CD,

„Odgłosy lasu” – płyta CD.

Pomoce:

- ilustracje przedstawiające zwierzęta różnych środowisk,

- makieta zagrody i lasu,

- zestawy plastikowych zwierząt,

- podpisy do globalnego czytania,

- puzzle obrazkowe – „Zwierzęta”,

- karty obrazkowe – „Zwierzęta i ich potomstwo”.

 

Przebieg zajęcia:

1.      Przypomnienie piosenki „Dziwna zagroda” – płyta CD.

2.      Rozmowa z dziećmi na temat zwierząt występujących w piosence.

3.      Prezentacja sylwet zwierząt środowiska leśnego i zagrody wiejskiej

- nazywanie i rozpoznawanie zwierząt przez dzieci – układanie wyrazów globalnych -  podpisów do sylwet zwierząt,

- segregowanie zwierząt ze względu na środowisko przyrodnicze, w którym żyją.

      4.  Rozwiązywanie zagadek literackich związanych z tematem – „Jakie to zwierzę?”.

 

„Cztery kopytka, rogi, bródka.

Już wiesz, kto wyjadł kapustę z ogródka”.

                                          (koza)

„Na jego widok drżysz, zuchu.

Ma mocne nogi i chodzi w kożuchu”.

     (baran)   

„Jakie to zwierzę sobie pozwala

Kupować buty u kowala”.

                                                  (koń)

„Mieszka w chlewiku tłuścioszka znana.

Przez ludzi na słoninkę i mięsko hodowana”.

                                       (świnia)

„Choć się zielonej trawy naje,

To jednak białe mleko daje”.

                                                   (krowa)

      5.  Zagadki słuchowe – rozpoznawanie odgłosów lasu, zwierząt leśnych – płyta CD.

      6.  Zapoznanie z pojęciem „ssak”.

7.  Zabawa ruchowa w formie scenek pantomimicznych „Zwierzaki”,

           - twórcze działania dzieci w sferze ruchowo – werbalnej,

           - zabawa dydaktyczna „Naśladowanie odgłosów” wydawanych przez niektóre zwierzęta np. meee, kwik, bee, muu, mru.

       8.  Improwizacja słowno – ruchowa na podstawie piosenki „Wiewióreczka” – płyta CD.

       9.  Indywidualizacja pracy – układanie puzzli przedstawiających zwierzęta różnych środowisk; dobieranie kart obrazkowych „zwierzęta i ich potomstwo”.

     10.  Zabawa dydaktyczna „Kto gdzie mieszka?” z wykorzystaniem makiety lasu i zagrody oraz różnych figur zwierząt,

           - działalność twórcza, konstrukcyjna, manipulacyjna.

     11.  Ewaluacja zajęcia:

 - dobieranie odpowiedniego emblematu przedstawiającego stan emocjonalny: zadowolenie, radość, smutek.

Scenariusz zajęcia prowadzonego w grupie dzieci mieszanych wiekowo

Temat kompleksowy:

„ Jestem częścią przyrody czuję się za nią odpowiedzialny ”

Temat zajęć:

„ Skąd się bierze woda – eksperymentujemy z wodą i wyciągamy wnioski ”

Forma organizacji pracy: - zespołowa, grupowa

Forma aktywności dzieci: - eksperyment

Metody : - czynna – odkrywanie, przeżywanie, działanie; słowna; oglądowa.

Metoda Kinezjologii Edukacyjnej P. Dennisona

Cel: - wyzwolenie  wielostronnej aktywności dzieci przez przyswajanie,

odkrywanie, przeżywanie, działanie.

Dziecko:

-       zna właściwości wody,

-       zna własne ciało,

-    wie jakie ma znaczenie woda w życiu człowieka,

-       posiada dużo wiadomości na temat świata,

-       wie że należy dbać o środowisko,

-       umie myśleć logicznie i samodzielnie,

-       potrafi odczytać zdania, wyrazy, wyrazy ułożone z sylab, przyporządkować do ilustracji,

-       wie jak należy współdziałać i współpracować w zespole,

Zagadnienia realizowane:

-       poznanie obiegu wody w przyrodzie,

-       rozumienie, że bez wody nie ma życia,

-       uczenie się wykorzystywania właściwości wody dla prawidłowego funkcjonowania organizmów żywych.

-        rozumie że należy oszczędnie gospodarować wodą,

Pomoce: -   śnieg, woda, lusterko, naczynie z wodą, kubeczki z wodą do picia

elementy do demonstracji obiegu wody, napisy do globalnego

czytania, puzzle obrazkowo – wyrazowe,  kropelka wody wycięta z

przeźroczystej folii, znaczki – kody, tekst,  wiersza, płyta z

nagraniem muzyki do zabawy i metody   P. Dennisona.

Przebieg  zajęcia:

1.Wprowadzenie do zajęcia – wiersz pt. „Kto tam ?” (W. Faber).

2. Ćwiczenia gimnastyki mózgu:  ●  picie wody,

●   kapturek myśliciela,

●   słoń,

3. Nauczycielka zaprasza dzieci do stolika, chętne dziecko za pomocą zmysłu

dotyku odgaduje co znajduje się w tajemniczym pojemniku (śnieg).

- umieszczenie śniegu w szklanym naczyniu – naklejenie napisu śnieg. 4.Obserwacja topnienia śniegu i powstawania wody – wyciąganie wspólnych

wniosków:

-       czy śnieg jest wodą?

-       jak myślicie dlaczego śnieg tak szybko topi się w sali ?

-       skąd się bierze woda ?

-       czy taką wodę możemy pić ?

5. Eksperyment z parowaniem – nauczycielka wlewa do naczynia gotującą się

wodę, przykrywa ją talerzem. Para  unosząca się do góry

tworzy „chmury”.

-       Z pary tworzą się krople, które w postaci deszczu, po ochłodzeniu, spadają na ziemię.

-       Teraz położymy na naczyniu lustro i sprawdzimy, co się stanie.

Na lustrze widać krople pary – deszczu.

-  Umieszczenie metryczki z napisem – para.

6. Zapoznanie dzieci z obiegiem wody w przyrodzie – jak wędruje woda ?

Wykorzystanie sylwet- elementów – chmury, słońce, rzeka , rośliny,  chmura

deszczowa.

-       po jednej stronie ilustracji pada deszcz, a po drugiej świeci słońce.

-       pada deszcz, a krople wody parują.

-       czy my widzimy krople ?- wyciąganie wniosków.

-       komu potrzebna jest woda ?

-        Umieszczenie podpisów: deszcz, para, słońce, krople, chmury – odczytywanie napisów

7. Improwizacja ruchowa – „rzeka”.

8. Zaproszenie dzieci do pracy w zespołach  – prośba kropelki wody –

odczytanie o co prosi kropelka wody.

-       dobieranie  odpowiednich podpisów do ilustracji,

-       dobieranie zdań do obrazków,

-       składanie puzzli „ kropelka” według wzoru, dobranie podpisu,

-       składanie  wyrazów z sylab, rozwiązaniem obrazek na odwrocie.

9. Umieszczenie prac w widocznym miejscu w sali.

   mgr Marzena Sadurska

 

 

Scenariusz zajęcia w grupie II „Pomarańczowej”

z dziećmi -3, 4, 5 letnimi.

Zabawy przyrodniczo badawcze, eksperymentowanie i odkrywanie.

Prowadząca: mgr Irena Frankiewicz

Temat: Zabawy z wodą-doświadczenia i zabawy badawcze, poznanie zjawiska pływania i tonięcia ,rozpuszczanie substancji w wodzie, znaczenie wody dla przyrody.

Kształtowanie umiejętności mierzenia płynu.

Cel ogólny:

Rozwijanie zainteresowań badawczych dzieci.

Cele operacyjne:

porównywanie pojemności naczyń poprzez posługiwanie się wspólną miarą

próba wnioskowania o ilości cieczy po obserwowanych przekształceniach

kształtowanie umiejętności mierzenia płynów w trakcie praktycznych działań- mierzenie za pomocą miarki ilości płynu

przeprowadzanie prostych doświadczeń

eksperymentowanie i udowodnienie hipotezy

rozumienie znaczenia wody dla ludzi , zwierząt i roślin

poznanie właściwości wody, wyciąganie samodzielnych wniosków

Treści programowe:

Organizowanie zabaw obrazujących niektóre zjawiska z zakresu przyrody nieożywionej.

Poznanie w zabawach różnych zjawisk fizycznych. Stwarzanie sytuacji zachęcających do swobodnych wypowiedzi. Kształtowanie umiejętności poprawnego wypowiadania się.

Przeprowadzanie prostych doświadczeń i ich obserwowanie.

Zadania:

Budzenie zaciekawienia otaczającym światem poprzez prowokowanie pytań i dostarczanie radości odkrywania’

Tworzenie okazji do poznawania rzeczywistości przyrodniczej poprzez eksperymentowanie, obserwowanie i odkrywanie. Kształtowanie nawyku dociekliwości w badaniu otaczającego świata.

Metoda:

rozmowa, pokaz, ćwiczenia praktyczne

Forma pracy:

z całą grupą, indywidualna

Pomoce:

plastikowe butelki, woda, pojemniczki różnej wielkości, owoce, plastelina, styropian, papier, cukier, sól, kwasek cytrynowy, mąka, szklana kulka, kamień, piórko, lejek, lustracje wykorzystania wody.

Plan:

  1. Zagadka

Służy do mycia, służy do picia, bez niej na ziemi nie byłoby życia

  1. Odpowiedzi z wykorzystaniem kolorowych ilustracji (uświadomienie dzieciom jak ważna jest woda w życiu roślin, zwierząt, ludzi)
  2. Zabawa relaksacyjna „Woda”- dzieci siedząc w kręgu podają sobie szklankę wypełnioną wodą, tak aby się nic nie wylało.
  3. Sprawdzanie cech charakterystycznych wody: zapach, smak, kolor, przeźroczystość- degustacja wody
  4. Zadania diagnostyczne:

a)      3 butelki 1 litrowe napełniamy wodą ½ litra do każdej tj. połowa butelek, sprawdzamy i porównujemy ilość w pozycji stojącej i leżącej- określanie ilości wody

b)      dolewamy wody ½ litra do 1 z 3 butelek i określamy ilość: więcej, mniej, tyle samo

c)      napełniamy pojemniczki różnej wielkości taką samą ilością wody- ustalamy pojemność każdej z nich

  1. Doświadczenie ze śniegiem i lodem (topnienie śniegu i lodu pod wpływem wysokiej temperatury). Właściwości fizyczne śniegu.
  2. Eksperymenty z wodą- pływanie i tonięcie przedmiotów:

przedmioty które toną- plastelina, kulka szklana, kamień.

Przedmioty które będą utrzymywały się na powierzchni- styropian, piórko, łódka z papieru

  1. Zabawa badawcza „Co najszybciej nasiąknie wodą”-

gąbka, papier

folia, plastik- dzieci nazywają zgromadzone przedmioty i sprawdzają co nasiąka wodą a co nie.

  1. Zabawa badawcza: co rozpuszcza się w wodzie?

Zalewanie wodą substancji znajdujących się w szklankach

mąka

cukier

sól

kwasek cytrynowy (globalne czytanie napisów)

Pytanie skierowanie do dzieci: co dzieje się z substancjami?- poznanie zjawiska rozpuszczalności.

  1. Zabawa ruchowa „Kwiatki”- dzieci naśladują rozkwitanie kwiatów, poruszają się w rytm muzyki- na hasło „susza” dzieci pokazują co dzieje się z kwiatem gdy brakuje wody
  2. Test na obecność wody w pożywieniu- badanie obecności wody w owocach: pomarańcza, cytryna, grejpfrut- dotykamy palcem pokrojone owoce i stwierdzamy: suche czy mokre, wyciskanie soku z połówek owoców.

Wnioskujemy że są to produkty zawierające dużą ilość wody.

  1. Prace przy stolikach- dmuchanie na krople wody o różnym zabarwieniu.

 

 

EDUKACJA  W ZAKRESIE MOWY I MYŚLENIA

Scenariusz zajęcia z rozwijania mowy i myślenia

W grupie dzieci mieszanych wiekowo 3 – 4 – 5 – latków

Temat:    „ Zadania Pana Adwenta”

Forma organizacji pracy: - indywidualna,

Forma aktywności dzieci: - językowa, ruchowa, zabawowo-zadaniowa.

Metody : - czynna – odkrywanie, przeżywanie, działanie; słowna; oglądowa;

samodzielnych doświadczeń.

Metoda Kinezjologii Edukacyjnej P. Dennisona

Maturalna metoda czytania

Cel:

-         stwarzanie sytuacji sprzyjających aktywizowaniu myślenia,

-         doskonalenie sprawności umysłowych,

-         wyzwalanie  aktywności dzieci przez przyswajanie,

odkrywanie, przeżywanie, działanie.

Dziecko:

-       umie myśleć logicznie i samodzielnie,

-       doskonali umiejętność czytania,

-       potrafi odczytać zdania, wyrazy, litery,

-       wie jak wygląda jego imię,

-       potrafi przyporządkować literę do litery,

-       zna figurę geometryczna – koło,

-       samodzielnie wykonuje stawiane mu zadania,

-       koncentruje uwagę, pamięć, zdolności skojarzeniowe,

-       doskonali umiejętność odczytywania wyrazów, nazywania liter,

-       kształci umiejętność identyfikacji obrazu graficznego z konkretem.

-       potrafi wywiązać się ze stawianych przed nim zadań,

-       zna  zwyczaje charakterystyczne dla danego okresu w roku – Adwent

 

Zagadnienia realizowane:

-       rozwijanie sprawności manualnej,

-       ćwiczy umiejętności porównania, rozpoznawania i identyfikowania pojedynczych liter,

-       wyrabianie spostrzegawczości i pamięci wzrokowej,

-       rozwijanie sprawności manualnej,

-       kształcenie umiejętności globalnego odczytywania wyrazów,

-       zapoznawanie z treścią listu,

-       kształcenie motywacji do samodzielnego czytania,

-       doskonalenie umiejętności odwzorowywania symbolu graficznego

-       budzenie wiary we własne siły,

-       utrwalenie poznanych liter.

-       uświadomienie dzieciom ze Adwent to czas oczekiwania

Pomoce: karteczki z imionami dzieci, pojedyncze  litery, litery Mandale, rysunki autek i lalek z literami, treść listu, kubeczki z wodą do picia  płyta z  nagraniem muzyki do zabawy i metody  P. Dennisona.  papierowy krasnal ( wzór krasnala – czasopismo „Hobby” r 2/2005)  i cyfra do naklejenia, koperta z listem do dzieci.

Przebieg zajęcia:

1.Wprowadzenie do zajęcia, odczytanie listu od Pana Adwenta.

  • List odczytuje dziecko które już potrafi czytać lub nauczyciel.

2. Ćwiczenia gimnastyki mózgu:  ●  picie wody,

●   kapturek myśliciela,

●   słoń,

3. Przypomnienie zadań stawianych w liście od Pana Adwenta.

4. Zaproszenie dzieci do samodzielnej  pracy, wykonanie postawionych

zadań.

  • Zadania dostosowane do grupy dzieci mieszanych wiekowo

5. Umieszczenie  krasnala na kalendarzu adwentowym, oznaczenie go cyfrą 1.

  • Krasnal wykonany wy. wzoru

6. Wystawka prac  dzieci w sali.

Przykładowy list do pana Adwenta, treść listu zależy od inwencji nauczyciela i możliwości dzieci. W liście Nr 4 wykorzystano litery wpisane w koło – Mandale.

List numer 4

Drogie dzieci oto czwarte zadanie

Wiem, że znacie już niektóre literki  i potraficie odszukać swoje imię na krzesełkach. Bardzo się z tego cieszę.

Wasze zadanie będzie polegało na odszukaniu pierwszej literki swojego imienia. Dla niektórych dzieci to na pewno „bułka z masłem”, dlatego dla nich mam przygotowane trochę trudniejsze zadanie. W figurę koła wpisałem pierwszej literki waszych imion odszukajcie je i pokolorujcie. Miłej zabawy.

P.S.

Pamiętajcie dzisiejszy mój pomocnik powinien mieć na ubranku cyferkę 4.

Z pozdrowieniami Adwent.

Wzór krasnala – czasopismo „Hobby” r 2/2005

 

mgr Marzena Sadurska

 

 

EDUKACJA W ZAKRESIE PRZYGOTOWANIA DO CZYTANIA

I PISANIA

Scenariusz zajęć nauczycielki Jolanty Szewczyk

                                                         w grupie dzieci 3-4-5 letnich.

Temat: Zabawy i ćwiczenia wprowadzające w świat pisma.

Wykorzystanie metody nauki czytania dr Ireny Majchrzak.

„Poznajemy alfabet- swoją pierwsza literkę imienia”

Metody; zabawowa , własnych doświadczeń. Odimienna metoda nauki czytania dr Ireny Majchrzak.

Forma: Praca z całą grupa i indywidualnie.

Pomoce do zajęć: wizytówki z imionami , kolorowe kwadraciki z samoprzylepnego papieru , puzzle literowe dla każdego dziecka, kwiaty z kolorowego papieru z imionami dzieci, kart z literami, nagrania na CD.

Cele do realizacji:

- Kształtowanie u dzieci samodzielnego odkrywania świata

pisma.

- Kształtowanie u dzieci spostrzegawczości popartej własną

wizytówka z imieniem.

- Globalne czytanie własnego imienia i rozpoznawanie imienia

kolegi.

- Porównywanie liter drukowanych i pisanych .

- Orientacja w położeniu wizytówek w sali zabaw.

- Wspólne podejmowanie i realizacja różnorodnych zadań

grupowych i indywidualnych.

- Odnajdywanie własnego imienia wśród imion kolegów.

- Rozpoznawanie swojej pierwszej litery imienia i wskazywanie jej

oraz próby jej nazywania.

Przebieg zajęcia:

1.Powitanie wierszem pt „ Literki w przedszkolu”

W przedszkolu już od rana ,sytuacja niesłychana ,

Martwią się nauczycielki , gdzie podziały się literki,

Może poszły zwiedzać miasto, lub w kawiarni jedzą ciasto?

Chyba się nie obraziły , przecież dzieci je lubiły,

Zaraz  je tu zawołamy jak imiona odszukamy!

2.Odszukiwanie własnej wizytówki na ścianie pełnej liter;

Nauczycielka rozdaje dzieciom kolorowe kwadraciki a zadaniem dzieci jest przyklejenie kwadratu przy swoim imieniu na ścianie w Sali zabaw.

3.Rymowanka nauczyciela;

Na całym świecie jak wiecie, litery mieszkają?……..w /alfabecie/

Z literkami hop sa sa jest zabawa na sto dwa.

4.Gdzie mieszkają literki:/w alfabecie/

Kto ma ochotę będzie razem ze mną wymieniał kolejno pokazywane litery alfabetu.

/A,B,C……./

5.Zabawa „Odszukaj swoje krzesełko”

Dzieci chodzą po okręgu koła – wyznaczone przez nauczycielkę dziecko lub dzieci rozkładają na krzesełkach wizytówki z imionami .Na przerwę w muzyce każde z dzieci szuka własnego imienia na krzesełku.

Zabawę powtarzamy kilka razy.

6.Zabawa „Kwiaty z imionami”

Nauczycielka prosi dzieci aby odniosły krzesełka do stolików.

Następnie dzieli dzieci na dwie grupy; chłopcy i dziewczynki.

Rozkłada na dywanie kwiaty z imionami dziewczynek i włącza muzykę – zadaniem chłopców jest odszukanie dziewczynki z imieniem napisanym na kwiatku.

Następnie zmiana :dziewczynki odszukują kwiaty z imionami chłopców i wręczają im kwiat z imieniem.

Jeśli dziecko nie jest gotowe rozpoznać imię koleżanki lub kolegi pomaga nauczycielka.

7.Ukladanie liter pierwszych imienia z klocków lub własnych ciał na dywanie.

Ułożymy sobie z własnych ciał literkę A- poproszę, aby dzieci mi powiedziały z ilu części składa się literka A – z trzech części …tu patyczek ,tam patyczek a po środku jest paliczek.

Ile dzieci jest nam potrzebnych do skomponowania czyli napisania na dywanie literki A?- troje dzieci.

Teraz proponuje literkę T – patyczek i daszek.

Kto jest chętny ułożyć literkę własną z klocków? Na dywanie lub przy stoliku?

8.Dzieci otrzymują pochwalę od nauczycielki i dostają w zamian puzzle swojej pierwszej literki.

Mogą je ułożyć na dywanie lub przy stoliku.

Naklejają własna literkę na kartkę papieru i ozdabiają ja własnymi pomysłami – kredki i papier kolorowy.

9.Pożegnanie literek- każda zakończona praca dziecka znajduje swoje miejsce na wystawce prac w Sali zabaw.

10.Zabawa w pociąg./ćwiczenia oddechowe na zgłosce puf puf puf puf/

Jedzie pociąg z literkami i zatrzymuje się na stacji LITERKOWO.

Nauczycielka pokazuje literki ,które wysiadają z pociągu.

Dzieci wrzucają literki do koszyczka z wizytówkami i maszerują do łazienki umyć ręce po zajęciach.

 

Scenariusz zajęcia z zakresu rozwijania gotowości do nauki czytania i pisania   w grupie dzieci 3,4 i 5 letnich.

Prowadząca: mgr Irena Frankiewicz

Temat: Zwierzęta z wiejskiego podwórka.

Podstawa programowa: obszar 14. Kształtowanie gotowości do nauki czytania i pisania.

Cel główny:

-rozwijanie gotowości do nauki czytania i pisania

Cele operacyjne:

-kształtowanie umiejętności czytania sylab i wyrazów (podpisów do obrazków)

-ćwiczenie spostrzegawczości, uwagi, koordynacji wzrokowo- ruchowej

-utrwalenie umiejętności globalnego czytania wyrazów

-kształtowanie pozytywnych emocji i empatii do zwierząt

Cele szczegółowe:

dziecko:

-rozpoznaje i odczytuje swoje imię

-dzieli je na sylaby

-rozpoznaje zwierzęta z wiejskiego podwórka i odgłosy przez nie wydawane

-rozpoznaje i odczytuje sylaby oraz identyfikuje je z zapisem graficznym

-ćwiczy analizę i syntezę wzrokowo- słuchową wyrazów

-czynnie uczestniczy w proponowanych zabawach

-współdziała w zespole

-rysuje szlaczki i wzory litero podobne

-wskazuje kierunki w przestrzeni w odniesieniu do własnego ciała (w prawo, w lewo, od lewej, do prawej)

Metody:

-symultaniczno- sekwencyjna- prof. Jagody Cieszyńskiej

-czynna- samodzielnych doświadczeń, zadań stawianych do wykonania

-słowna- rozmowa z dziećmi, objaśnienia

-oglądowa- obserwacja

Formy:

-zbiorowa- z całą grupą

-indywidualna- praca przy stolikach

Środki wspomagające:

ilustracje zwierząt z wiejskiego podwórka, wyrazy do globalnego czytania (nazwy zwierząt), sylaby (odgłosy wydawane przez zwierzęta), wizytówki z imionami dzieci, płyta CD z piosenkami, pomoce do pracy indywidualnej: karta pracy dla 5 latka, papier kolorowy, klej, ciastolina

Plan:

  1. Zabawa ruchowa z piosenką pt. „Wesoło nam” S. Karaszewski.
  2. Zabawy z wizytówkami dzieci (dzieci wybierają swoje wizytówki i stają w kole).
  3. Zabawa z piłką (uczestniczy rzucają piłką, kto ma piłkę wymienia swoje imię sylabami).

Zadajemy pytanie „Jak nazywamy wymienione części słów?” (sylaby)

  1. Zabawa „Znajdź swoje miejsce” (dzieci szukają swoich krzesełek z imionami).
  2. Zabawa „Moje imię w alfabecie”- każde dziecko sprawdza czy pierwsza litera jego imienia znajduje się w alfabecie wiszącym na tablicy.
  3. Nawiązanie do imion zwierząt z wykorzystaniem piosenki pt. „Dziwna zagroda”.
  4. Zabawa ruchowa „Pieski w domu, pieski na spacer”.
  5. Rozpoznawanie zwierząt wiejskiego podwórka i nazywanie.
  6. Ćwiczenia dźwiękonaśladowcze- naśladowanie odgłosów wydawanych przez zwierzęta.
  7. Odczytywanie wyrażeń dźwiękonaśladowczych i dobieranie do obrazków.
  8. Dobieranie podpisów zwierząt- globalne czytanie wyrazów.
  9. Podział nazw zwierząt na sylaby.
  10. Ćwiczenia ruchowo graficzne- rysowanie w powietrzu z zachowaniem kierunku od lewej do prawej: trawa dla zwierząt, fale, chmurki, koła, słoneczka itp…
  11. Praca przy stolikach:

5 latki- kreślenie wzorów i szlaczków litero podobnych,

4 latki- wydzieranka z kolorowego papieru- temat dowolny,

3 latki- lepienie z ciastoliny- ćwiczenia rozwijające małą motorykę.

 

Scenariusz zajęcia z zakresu przygotowania dzieci do nauki czytania i pisania

Przeprowadzonego w grupie Zielonej

Przez nauczycielkę mgr Teresę Karcińską 

TEMAT: Zabawy i gry czytelnicze z dziećmi 5-cio i 6-cio letnimi.

CEL GŁÓWNY:

Przedstawienie możliwości wykorzystania odimiennej metody nauki czytania Ireny Majchrzak w pracy z dziećmi 5,  6-cio letnimi. Zabawy z literą P, p.

Cele szczegółowe:   

  • Wprowadzenie dzieci w świat pisma
  • Rozwijanie i doskonalenie umiejętności prostych struktur wyrazowych
  • Uaktywnianie procesu rozwoju dziecka poprzez kontakt dziecka z pismem
  • Rozwijanie pozytywnych nastawień i kontaktów wobec drugiej osoby
  • Doskonalenie umiejętności rozpoznawania wyrazów metodą globalną
  • Rozpoznawanie swoich imion na wizytówkach
  • Czerpanie radości z możliwości zabaw literami i wyrazami
  • Poznanie znaku graficznego litery P, p  wielkiej i małej pisanej
    i drukowanej
  • Rozwijanie analizy i syntezy słuchowej i wzrokowej
  • Rozwijanie sprawności manualnych, koordynacji wzrokowo-ruchowej

Pomoce: wizytówki z imionami dzieci, wyrazy do globalnego czytania, kostka do gry z literami, stopy dzieci z imionami(pisane i drukowane),litery do demonstracji, kartony, kredki, nagranie piosenki

Metoda: zadaniowa, czynna

Przebieg zajęcia:

  1. Rozdanie wizytówek z imionami dzieci-dzieci samodzielnie rozpoznają swoje imiona.
  2. Zabawa  „ Krążą nasze imiona”. Każde dziecko trzyma swoją wizytówkę w ręce i na umowne sygnały podaje koledze z prawej lub z lewej strony. Po przejściach dzieci odczytują imiona swoich kolegów.
  3. Zabawa „Literkowa kostka”. Dziecko wyrzuca kostkę z literkami i odczytuje jaka litera została wyrzucona. Następnie szuka wyrazu rozpoczynającego się tą literą. Zabawę powtarzamy kilkakrotnie.
  4. Zabawa „Moje stopy”. Dzieci wyszukują pary swoich stóp na których są imiona (pisane i drukowane) po czym sprawdzają poprawność wykonania- to jest moja lewa stopa, a to prawa. Pod koniec zadania wyszukują duży podpis ze swoim imieniem.(litery pisane)i układają pod swoimi stopami.
  5. Pokaz litery P małej i wielkiej z alfabetu I. Majchrzak. Wybór króla litery , założenie koron- Przemysław.
  6. Pisanie palcem po wzorze liter
  7. Wyszukanie innych wyrazów  . Pokaz wyrazu-parasol
  8. Zabawa plastyczna „Jesienne parasole”- nawiązanie do aktualnej pory roku. Najpierw nauczyciel demonstruje w kole na dywanie – dzieci śpiewają piosenkę „Jesienny deszcz, po czym wykonują zadanie przy stolikach słuchając piosenki.
  9. Na stolikach leżą kartki i kredki w dwóch kolorach, dzieci wybierają kredki, którą będzie rysowała ręka prawa, potem lewa. Wybrane kredki leżą odpowiednio po lewej i prawej stronie kartki. Włączamy muzykę i dzieci w jej rytm rysują kreski- padający deszcz.
  10. Uzupełnianie rysunków parasolkami i ozdobienie literkami p.

 

 

EDUKACJA SPOŁECZNA

Scenariusz  zajęcia hospitowanego Jolanty Szewczyk

Grupa dzieci 3-4-5 letnich.

Temat zajęcia : Zabawy swobodne dzieci przy niewielkim udziale nauczyciela.

Forma : zabawowa

Metody: czynne ,słowne , oglądowe. Aktywizujące  samodzielną  działalność dziecka.

Cele:

-Dziecko koncentruje uwagę na wykonywanym zadaniu ,nazywa kształty figur geometrycznych

-Dziecko rozumie pojecie i nazywa format litery „wielka” ,”mała”, potrafi ułożyć swoje imię wg wzoru i bez wzoru./układa imię/

- Dziecko potrafi wykonać słowne i obrazowe  polecenie nauczyciela /sianie nasion/

-Dziecko potrafi wycinać nożyczkami /wycina przygotowane karteczki z nazwami roślin/

-Dziecko potrafi bezpiecznie i zgodnie bawić się z rówieśnikami,

szanuje zabawki,  pomoce edukacyjne ,samodzielnie odkłada na stałe miejsce w sali

- Dziecko globalnie ujmuje wyrazy – własne imiona

-Dziecko potrafi samodzielnie tworzyć z wykorzystując układanki i inne zabawki dostępne w sali zabaw

-Dziecko jest samodzielne podczas wykonywania zadań .

Materiały i pomoce dydaktyczne: wizytówki, kartoniki z literkami , karteczki z nazwami roślin do siania w doniczkach, nasiona warzyw.

Układanki dostępne w sali zajęć , puzzle, klocki „Zagroda”, plastikowe figury geometryczne, kartki A4.

PLAN ZAJĘCIA.

1.Doskonalenie koncentracji wzrokowej, kształtowanie umiejętności segregowania  i kategoryzowania liter drukowanych ,kształtowanie umiejętności sortowania nazywanie liter.

2.Doskonalenie koncentracji wzrokowej i rozumienie pojęcia „taki sam”/figury geometryczne/

3.Dziecko koncentruje uwagę na działaniu , które ma wykonać – sianie nasion do pojemników i ustawianie w Kąciku Przyrody.

4.Układanie z klocków budowli zagrody dla zwierząt.

5.Praca z kartami pracy – ozdabianie swojej wizytówki, próby dzielenia na sylaby , przeliczanie liter w imieniu, kolorowanie obrazków, układanie puzzli , 6.Gray planszowe z chętnymi dziećmi.

7.Zabawa w kole „Podajmy sobie ręce”. Zaproszenie dzieci do łazienki i wykonanie czynności higienicznych.

 

Scenariusz z zakresu swobodnej zabawy dziecka

w wieku przedszkolnym

prowadzonej w grupie dzieci 3,4, 5 – letnich   

przez naucz. mgr M. Dańczura.

 

Temat: „Jestem twórczy – Wesoło się bawię”.

Forma:

Zabawy swobodne dzieci z wykorzystaniem różnorodnych form twórczości (samodzielność, niezależność):

- konstrukcyjnej,

- manipulacyjnej,

- plastycznej,

- werbalnej,

- badawczej,

- i innej wynikającej z inicjatywy dziecka.

Metody:

- aktywizujące dzieci w zakresie sprawności ruchowej, manipulacyjnej, plastycznej,

werbalnej i badawczej.

Cel główny:

- dziecko jest szczęśliwe, aktywne i twórcze.

Cele szczegółowe:

- dziecko potrafi bezpiecznie i zgodnie bawić się z rówieśnikami,

- szanuje zabawki, samodzielnie odkłada na stałe miejsce w sali, w kącikach zainteresowań,

- zna piosenkę o zabawach przedszkolaków – „Wyruszamy w podróż”,

- globalnie ujmuje wyrazy – nazwy zabawek,

- potrafi samodzielnie tworzyć z wykorzystaniem układanek, materiałów plastycznych itp.,

- samodzielnie przeprowadza proste doświadczenia badawcze i eksperymenty.

 

Literatura:

Dr D. Chrzanowska – „Działalność zabawowa dziecka” z książki „Dziecko w wieku przedszkolnym”.

T. Domaniewska – „Kształtowanie postaw społecznych w kontakcie z otoczeniem”.

Podstawa Programowa Wychowania Przedszkolnego.

Pomoce dydaktyczne, materiały i zabawki:

- płyta z piosenką – „Wyruszamy w podróż”, wydawnictwo Juka,

- tablice z ilustracjami różnorodnych zabaw dzieci,

- zabawki, gry i układanki, materiały plastyczne typu collage,

- wyrazy – podpisy zabawek do globalnego czytania,

- historyjki obrazkowe, puzzle,

- patyczki, kamyki, materiały przyrodnicze i inne,

- naczynie z wodą, lupa itp.

Przebieg zajęcia:

1. Rytmiczny marsz przy piosence – „Wyruszamy w podróż”, wydawnictwo Juka.

2. Inspirowanie dzieci ilustracjami do rozmowy na tematy: „Jak bawimy się w przedszkolu?”, „Moja ulubiona zabawka”.

3. Dobieranie podpisów – wyrazów do zabawek, np. lalki, klocki, misie, układanki -zgromadzonych w kącikach zabaw (globalne czytanie).

4. Przypomnienie reguł prawidłowej, bezpiecznej i zgodnej zabawy oraz odkładania zabawek po zakończonej zabawie na stałe miejsca.

5. Zabawy swobodne dzieci z wykorzystaniem materiału konstrukcyjnego, gier dydaktycznych, układanek, materiału plastycznego, puzzli, materiałów do eksperymentów       i innych:

- swobodna działalność twórcza, podejmowanie inicjatyw dotyczących zabawy przez dzieci.

6. Zakończenie zabawy, porządkowanie miejsc zabawy.

7. Ewaluacja – wyrażanie przez dzieci swoich emocji poprzez wybór znaczka – emblematu: „Jak się dzisiaj czujesz?”.

 

 

EDUKACJA PATRIOTYCZNA I OBYWATELSKA

SCENARIUSZ ZAJĘCIA W GRUPIE DZIECI 3-4-5-LETNICH

Tematyka kompleksowa:

WYCHOWANIE RODZINNE, OBYWATELSKIE I PATRIOTYCZNE.

 

Prowadząca: mgr Irena Frankiewicz

Temat: „Mój dom”

Cele ogólne:

-rozwijanie zainteresowania życiem najbliższych członków rodziny

-kształtowanie poczucia bezpieczeństwa i stabilizacji dziecka jako ważnego członka rodziny,   wspólnoty przedszkolnej, grupy społecznej i narodowej

-wzmacnianie więzi z najbliższą rodziną i krewnymi

-rodzina jako źródło norm i wartości kształtujących postawy dziecka

-kształtowanie uczuć i postaw społeczno- moralnych, umacnianie i rozwijanie przywiązania do kraju rodzinnego

-poszerzanie i utrwalanie wiadomości dziecka o rodzinie, rodzinnej miejscowości a następnie Polski

-kształtowanie poczucia przynależności narodowej

-kształtowanie szacunku do ojczyzny, budowanie tożsamości narodowej poprzez dostarczanie dziecku wzorców zachowań i właściwego reagowania w sytuacjach, w których pojawiają się symbole narodowe

-nawiązanie do zbliżającego się Święta Niepodległości- afirmacja podstawowych wartości tworzących naszą tożsamość narodową

Cele szczegółowe:

-dziecko mówi o swojej rodzinie

-wyraża swoje uczucia do rodziny, rodzeństwa

-zna imiona rodziców, rodzeństwa

-wie jaką rolę pełnią członkowie w jego rodzinie

-utożsamia się ze swoją rodziną i ma poczucie przywiązania do najbliższych

-mówi, opowiada o zajęciach, wydarzeniach w przedszkolu

-zna i podaje nazwę miejscowości, w której mieszka

-wie, że jest Polakiem, a Polska jest jego ojczyzną

-rozpoznaje symbole narodowe: godło, barwy i hymn- wie jakie jest ich znaczenie

-rozumie, że należy odnosić się z szacunkiem do symboli narodowych

Treści:

Relacje uczuciowe łączące ludzi.

Sposoby na wyrażanie poczucia przynależności do rodziny, społeczności lokalnej i narodowej.

Odkrywanie rodziny za pomocą języka (opowieści rodzinne, ilustracje, piosenki)

Zapoznawanie dzieci z przeszłością ojczyzny, ideami patriotyzmu jak również duchowymi wartościami kultury narodowej.

Metoda:

słowna: odpowiadania na pytania stawiane przez nauczyciela i opowiadania dzieci

czynna: działania dzieci w sferze plastycznej

Forma pracy:

z całą grupą

zespołowa

Pomoce: plakat rodziny, podpisy, mapa Polski, ilustracje godła, flagi, płyty CD i materiały do działalności plastycznej.

Plan:

  1. Zabawa integracyjna z wykorzystaniem płyty CD- B. Stauss.
  2. Zagadka o rodzinie.
  3. Ilustracja rodziny, dobieranie podpisów: mama, tata, siostra, brat
  4. Pytania dotyczące rodziny:

-kto wchodzi w skład rodziny?

-które osoby najbardziej nas kochają?

-co lubię robić wspólnie z rodzicami, rodzeństwem?

-gdzie mieszka moja rodzina?- nawiązanie do najbliższego środowiska dziecka (domu rodzinnego)

  1. Piosenka pt. „Mój dom”- pierwsza zwrotka.
  2. Przedszkole jako kolejne środowisko życia dziecka- druga zwrotka piosenki.
  3. Omówienie i opisanie ilustracji przedstawiających scenki z życia dnia w przedszkolu.
  4. Zabawa ruchowa „Dzieci w domku, dzieci na spacer”
  5. Trzecia zwrotka piosenki „Mój dom”
  6. Pytania dotyczące Ojczyzny- Polski, rozpoznawanie symboli narodowych (godło, flaga, hymn)
  7. Prezentacja wiersza W. Bełzy „Kto ty jesteś?”
  8. Nawiązanie do Święta Niepodległości- akademia w przedszkolu (prezentacja pieśni „Wojenko, wojenko”)
  9. Prace plastyczne przy stolikach- wyzwalanie emocji, wyrażanie myśli, przeżyć i uczuć.

5-latki- składanie domków z kartonu

4-latki- rysunek „Moja rodzina”

3-latki- „Mój dom”, malowanie farbami.

 

SCENARIUSZ ZAJĘCIA W GRUPIE DZIECI 3-4-5-LETNICH

GRUPA II „POMARAŃCZOWA”

Tematyka kompleksowa:

WYCHOWANIE RODZINNE, OBYWATELSKIE I PATRIOTYCZNE.

Prowadząca:  mgr Irena Frankiewicz

Temat: „Mój dom”

Cele ogólne:

- rozwijanie zainteresowania życiem najbliższych członków rodziny

- kształtowanie poczucia bezpieczeństwa i stabilizacji dziecka jako ważnego członka rodziny,   wspólnoty przedszkolnej, grupy społecznej i narodowej

- wzmacnianie więzi z najbliższą rodziną i krewnymi

- rodzina jako źródło norm i wartości kształtujących postawy dziecka

- kształtowanie uczuć i postaw społeczno- moralnych, umacnianie i rozwijanie przywiązania do kraju rodzinnego

- poszerzanie i utrwalanie wiadomości dziecka o rodzinie, rodzinnej miejscowości a następnie Polski

- kształtowanie poczucia przynależności narodowej

- kształtowanie szacunku do ojczyzny, budowanie tożsamości narodowej poprzez dostarczanie dziecku wzorców zachowań i właściwego reagowania w sytuacjach, w których pojawiają się symbole narodowe

- nawiązanie do zbliżającego się Święta Niepodległości- afirmacja podstawowych wartości tworzących naszą tożsamość narodową

Cele szczegółowe:

- dziecko mówi o swojej rodzinie

- wyraża swoje uczucia do rodziny, rodzeństwa

- zna imiona rodziców, rodzeństwa

- wie jaką rolę pełnią członkowie w jego rodzinie

- utożsamia się ze swoją rodziną i ma poczucie przywiązania do najbliższych

- mówi, opowiada o zajęciach, wydarzeniach w przedszkolu

- zna i podaje nazwę miejscowości, w której mieszka

- wie, że jest Polakiem, a Polska jest jego ojczyzną

- rozpoznaje symbole narodowe: godło, barwy i hymn- wie jakie jest ich znaczenie

- rozumie, że należy odnosić się z szacunkiem do symboli narodowych

Treści:

Relacje uczuciowe łączące ludzi.

Sposoby na wyrażanie poczucia przynależności do rodziny, społeczności lokalnej i narodowej.

Odkrywanie rodziny za pomocą języka (opowieści rodzinne, ilustracje, piosenki)

Zapoznawanie dzieci z przeszłością ojczyzny, ideami patriotyzmu jak również duchowymi wartościami kultury narodowej.

Metoda:

słowna: odpowiadania na pytania stawiane przez nauczyciela i opowiadania dzieci

czynna: działania dzieci w sferze plastycznej

Forma pracy:

z całą grupą, zespołowa

Pomoce: plakat rodziny, podpisy, mapa Polski, ilustracje godła, flagi, płyty CD i materiały do działalności plastycznej.

Plan:

  1. Zabawa integracyjna z wykorzystaniem płyty CD- B. Stauss.
  2. Zagadka o rodzinie.
  3. Ilustracja rodziny, dobieranie podpisów: mama, tata, siostra, brat
  4. Pytania dotyczące rodziny:

- kto wchodzi w skład rodziny?

- które osoby najbardziej nas kochają?

- co lubię robić wspólnie z rodzicami, rodzeństwem?

- gdzie mieszka moja rodzina?- nawiązanie do najbliższego środowiska dziecka (domu rodzinnego)

  1. Piosenka pt. „Mój dom”- pierwsza zwrotka.
  2. Przedszkole jako kolejne środowisko życia dziecka- druga zwrotka piosenki.
  3. Omówienie i opisanie ilustracji przedstawiających scenki z życia dnia w przedszkolu.
  4. Zabawa ruchowa „Dzieci w domku, dzieci na spacer”
  5. Trzecia zwrotka piosenki „Mój dom”
  6. Pytania dotyczące Ojczyzny- Polski, rozpoznawanie symboli narodowych (godło, flaga, hymn)
  7. Prezentacja wiersza W. Bełzy „Kto ty jesteś?”
  8. Nawiązanie do Święta Niepodległości- akademia w przedszkolu (prezentacja pieśni „Wojenko, wojenko”)
  9. Prace plastyczne przy stolikach- wyzwalanie emocji, wyrażanie myśli, przeżyć i uczuć.

5 – latki- składanie domków z kartonu

4 – latki- rysunek „Moja rodzina”

3 – latki- „Mój dom”, malowanie farbami.

 

Scenariusz zajęć otwartych dla rodziców dotyczący   zbliżających się Świąt Wielkanocnych

„Wielkanocne obyczaje”

Każdy człowiek od najmłodszych lat życia wrasta w kulturę swojej rodziny i miejsca, w którym się urodził. Poznaje język, zwyczaje, symbole oraz wartości kulturowe ludzi dorosłych: matki, ojca, dziadków i środowiska lokalnego.

Prowadząca: mgr Irena Frankiewicz

Temat: Tradycje Wielkanocne.

Treści programowe:

kultura, tradycje i obrzędy ludowe charakterystyczne dla naszego regionu

podejmowanie prac zespołowych na rzecz grupy, udział w wystroju sali

pogłębianie doświadczeń plastycznych w czasie wykonywania form przestrzennych i płaskich

z różnych materiałów

Cele:

-poznanie zwyczajów kultywowanych w lokalnym środowisku, związanych z obchodzeniem

Świąt Wielkanocnych

-odkrywanie uczucia radości ze wspólnego przygotowywania świąt rodzinnych

-rozbudzanie wrażliwości estetycznej i inwencji twórczej oraz wyobraźni dzieci i rodziców

-kształtowanie sprawności manualnych oraz umiejętności korzystania z różnych materiałów

-stwarzanie sytuacji do wykorzystania umiejętności zdobytych w praktyce

-zabawa plastyczna dzieci z rodzicami jako forma integracji i wyciszania negatywnych emocji

-poznanie ciekawych sposobów wykorzystania różnych materiałów w czasie zabawy plastycznej

-utrwalenie poznanych tradycji i obrzędów wielkanocnych

-przyswajanie nowych określeń i pojęć

-rozbudzanie zainteresowań słowem drukowanym w czasie globalnego czytania wyrazów

związanych ze Świętami Wielkanocnymi

-współdziałanie dzieci z rodzicami podczas zabaw muzyczno- ruchowych i działań praktycznych

-współdziałanie w małych zespołach, poszanowanie pracy innych

-umiejętne radzenie sobie z trudnościami podczas działań praktycznych

-stwarzanie okazji dla każdego dziecka do poznania swoich możliwości poprzez aktywny udział w zajęciu

Formy pracy:

zabawa z całą grupą

praca w małych zespołach

Metody pracy:

zagadki i zabawy matematyczne, treści słowne związane ze Świętami Wielkanocnymi przekazywane przez nauczyciela, wnioski, refleksje dzieci, zabawy muzyczno-ruchowe

prezentacja materiałów, organizacja otoczenia dziecka

twórcze działania dzieci i rodziców.

Pomoce:

wydmuszki z jajek, kolorowa bibuła,  modelina, foremki, farby plakatowe, płyta CD z piosenkami dla dzieci „Wielkanoc”, kolorowe pisanki z imionami dzieci, cyfry.

Plan zajęcia:

1. Powitanie z zabawą i piosenką ”Wszyscy są”

2. Ilustracja ruchowa do piosenki „Wielkanoc”

4. Nawiązanie do tradycji Świąt Wielkanocnych

5. Symbole związane ze Świętami Wielkanocnymi znajdującymi się na zaaranżowanym stole wielkanocnym

6. Dobieranie podpisów do symboli

7. Zabawy matematyczne  Jajka malowane.

8. Zabawa relaksacyjna „Wyścig z jajkiem”

9. Wspólne śpiewanie piosenki pt. ”Pisanki ,kraszanki”

10. Akcja plastyczna przygotowana na poszczególnych stolikach

-wykonywanie pisanek wielkanocnych z kolorowej bibuły lub kolorowych pasków papieru

-wyciskanie z foremek ozdób wielkanocnych z modeliny „Play Doch”

-malowanie farbami plakatowymi pisanek

-zagadki rysunkowe dla chętnych dzieci

11. Urządzenie wystawki w sali zajęć

12. Poczęstunek czekoladowymi pisankami

13. Ewaluacja zajęcia i wspólne pamiątkowe zdjęcie

 

 

ZAJĘCIA WARSZTATOWE Z RODZICAMI

Scenariusz zajęcia warsztatowego dla  z rodziców

Prowadząca: Marzena Sadurska

Temat:  Tańczę i tworzę z mamą i tatą.

Cel ogólny :

  • Stwarzanie sytuacji zabawowych i twórczych sprzyjających bliskiemu kontaktowi emocjonalnemu dziecka z rodzicem.

Cele szczegółowe :

  • kształtowanie umiejętności wywiązywania się ze stawianych przed dzieckiem zadań,
  • nawiązanie kontaktów między rodzicami, zachęcenie ich do wspólnej zabawy z dzieckiem,
  • rozwijanie ekspresji, ruchowej, plastycznej,
  • wyzwalanie aktywności  dzieci przez przyswajanie, odkrywanie, przeżywanie, działanie,
  • wzmocnienie więzi emocjonalnej z rodziną,
  • budzenie zamiłowania do ruchu przy muzyce,
  • stwarzanie atmosfery radości podczas wspólnego tworzenia i zabawy,
  • wzbogaca doświadczenia we współpracy z dorosłym,
  • tworzenie warunków sprzyjającej zorganizowanej aktywności twórczej dziecka,
  • wspieranie rodziców w procesie wychowania dziecka; dostarczenie propozycji i ofert wspólnego spędzania czasu wolnego z dzieckiem,

Metody : - czynna – odkrywanie, przeżywanie, działanie;

                 Aktywność muzyczno ruchowa wg. Batti Strauss

Pomoce: płyta  CD z nagraniami muzyki do metody Batti Strauss, masa solna, materiał przyrodniczy, owoce roślin, dynie, folia samoprzylepna, farby, nożyczki, pędzle.

Przebieg :

1.      Powitanie uczestników spotkania.

2.      Zaproszenie do wspólnej zabawy dzieci i rodziców.

        dzieci w roli nauczyciela – każde dziecko uczy swojego rodzica  figur tańca Country  dance.

        Country  dance w dwóch formach dynamicznej i statycznej.

3.      Dzieci brawami oceniają wykonanie tańca  przez Rodziców- nagradzają rodziców naklejkami – serduszka.

4.   Zaproszenie dzieci i rodziców do wspólnych zabaw plastycznych.

  •     rodzina jeży -wykonywanie wspólnie ze swoim dzieckiem jeża  z masy solnej, wykorzystanie materiału przyrodniczego owoce roślin, liście.
  •  dynie na Halloween wykonanie dyniowego stworka z wykorzystaniem farb lub folii samoprzylepnej.

5. Oglądanie wykonanych prac – pozostawienie do wyschnięcia jeży.

  • wykonane dynie dzieci zabierają do domów

6. Podziękowanie za udział w spotkaniu i pożegnanie uczestników.
7. Wykorzystanie wykonanych prac do ozdoby przedszkolnej.

 

Comments are closed.